Służy do oceny długości mięśni kulszowo-goleniowych i ich wpływu na pochylenie miednicy oraz wzorzec zgięcia tułowia. pomaga interpretować ograniczony skłon i napięcie tylnej taśmy.
- Poziom dowodów
- Poziom C
- Region
- Brzuch i lędźwie
Cel i procedura badania
Procedura wykonania
- Pozycja pacjenta: Pacjent przyjmuje pozycję umożliwiającą bezpieczne odsłonięcie i kontrolę badanego regionu.
- Pozycja terapeuty: Badający stabilizuje odcinek wymagany w teście, kontroluje ustawienie kończyny i ogranicza kompensacje.
- Wykonanie: Może być wykonywany jako czynne lub bierne uniesienie wyprostowanej kończyny dolnej albo jako pomiar kąta wyprostu kolana przy zgiętym biodrze. ważna jest stabilizacja miednicy i kontrola rotacji. Przed testem należy wyjaśnić pacjentowi przebieg badania, porównać stronę objawową z nieobjawową, kontrolować kompensacje i prowadzić ruch powoli do momentu odtworzenia objawu lub osiągnięcia bezpiecznego końca zakresu.
- Obserwacja: Ocenia się odtworzenie bólu w okolicy krzyżowo-biodrowej lub lędźwiowej, asymetrię ruchu oraz reakcję obronną pacjenta.
- Uwagi: Warto zanotować ustawienie wyjściowe, kierunek siły, czas utrzymania i reakcję pacjenta.
Wynik dodatni
- Dodatni wynik stanowi zmniejszony zakres ruchu, uczucie silnego ciągnięcia tylnej powierzchni uda lub kompensacja miednicy. sugeruje skrócenie mięśni kulszowo-goleniowych.
Sieć powiązań
Testowane mięśnie 3
Powiązane nerwy 6
Zaangażowane stawy 4
Źródła naukowe
-
articleZobacz źródło open_in_new
Soriano, Rainier P.: Bates’ Guide to Physical Examination and History Taking
-
articleZobacz źródło open_in_new
McGee, Steven: McGee’s Evidence-Based Physical Diagnosis
-
articleZobacz źródło open_in_new
Dover, Anna R., Innes, J. Alastair, Fairhurst, Karen: Macleod’s Clinical Examination