Służy do jakościowej klasyfikacji globalnych wzorców postawy i napięcia posturalnego. pomaga opisać dominujący typ ustawienia ciała oraz powiązać go z przewidywalnymi przeciążeniami czynnościowymi.
- Poziom dowodów
- Poziom C
- Region
- Brzuch i lędźwie
Cel i procedura badania
Procedura wykonania
- Pozycja pacjenta: Pacjent stoi swobodnie, a oceniający analizuje proporcje i ustawienie segmentów ciała w płaszczyźnie czołowej i strzałkowej. klasyfikacja opiera się na powtarzalnych cechach sylwetki, w tym ustawieniu miednicy, kręgosłupa i obręczy.
- Pozycja terapeuty: Badający stabilizuje odcinek wymagany w teście, kontroluje ustawienie kończyny i ogranicza kompensacje.
- Wykonanie: Przed testem należy wyjaśnić pacjentowi przebieg badania, porównać stronę objawową z nieobjawową, kontrolować kompensacje i prowadzić ruch powoli do momentu odtworzenia objawu lub osiągnięcia bezpiecznego końca zakresu. Warto zanotować ustawienie wyjściowe, kierunek siły, czas utrzymania i reakcję pacjenta.
- Obserwacja: Ocenia się ustawienie segmentów, symetrię, kontrolę posturalną, jakość ruchu oraz powtarzalność wyniku w przyjętym protokole.
Wynik dodatni
- Wynikiem dodatnim jest rozpoznanie określonego wzorca posturalnego z utrwalonymi asymetriami lub kompensacją. Wynik ma znaczenie opisowe i funkcjonalne, a nie rozpoznawcze.
Źródła naukowe
-
articleZobacz źródło open_in_new
Soriano, Rainier P.: Bates’ Guide to Physical Examination and History Taking
-
articleZobacz źródło open_in_new
McGee, Steven: McGee’s Evidence-Based Physical Diagnosis
-
articleZobacz źródło open_in_new
Dover, Anna R., Innes, J. Alastair, Fairhurst, Karen: Macleod’s Clinical Examination