Test ocenia stabilność dalszego stawu promieniowo-łokciowego i zachowanie głowy kości łokciowej względem kości promieniowej.
- Poziom dowodów
- Poziom C
- Region
- Nadgarstek i dłoń
Cel i procedura badania
Procedura wykonania
- Pozycja pacjenta: Pacjent opiera przedramię i rękę w neutralnej pozycji lub pronacji.
- Pozycja terapeuty: Badający stabilizuje dalszą część kości promieniowej, a drugą ręką naciska głowę kości łokciowej w kierunku dłoniowym i grzbietowym, podobnie jak klawisz pianina.
- Wykonanie: Po zwolnieniu nacisku obserwuje powrót kości łokciowej, ból i porównanie z drugą stroną. Ruch powinien być delikatny, szczególnie po świeżym urazie.
- Obserwacja: Ocenia się ból, parestezje, przeskok, osłabienie chwytu albo różnicę stabilności względem drugiej ręki.
Wynik dodatni
- Dodatni wynik to nadmierna ruchomość głowy kości łokciowej, bolesne sprężynowanie, opóźniony powrót lub wyraźna asymetria względem drugiego nadgarstka.
Sieć powiązań
Testowane kości 2
Testowane mięśnie 2
Powiązane nerwy 2
Zaangażowane stawy 2
Źródła naukowe
-
articleZobacz źródło open_in_new
Soriano, Rainier P.: Bates’ Guide to Physical Examination and History Taking
-
articleZobacz źródło open_in_new
McGee, Steven: McGee’s Evidence-Based Physical Diagnosis
-
articleZobacz źródło open_in_new
Dover, Anna R., Innes, J. Alastair, Fairhurst, Karen: Macleod’s Clinical Examination