Ocena oczopląsu pomaga różnicować zaburzenia obwodowego i ośrodkowego układu przedsionkowego oraz dokumentować kierunek, fazę szybką, wpływ fiksacji i położenia głowy.
- Poziom dowodów
- Poziom C
- Region
- Głowa i twarz
Cel i procedura badania
Procedura wykonania
- Pozycja pacjenta: Pacjent siedzi albo leży zależnie od etapu badania i zgłasza nasilenie zawrotów, nudności oraz objawy neurologiczne.
- Pozycja terapeuty: Badający obserwuje oczy w spojrzeniu na wprost i w umiarkowanych pozycjach ekscentrycznych, a według wskazań używa gogli ograniczających fiksację lub wykonuje próby położeniowe.
- Wykonanie: Ocenia się oczopląs spontaniczny, wywołany spojrzeniem i położeniem, unikając skrajnego spojrzenia mogącego wywołać fizjologiczny oczopląs końcowego ustawienia.
- Obserwacja: Zapisuje się kierunek, płaszczyznę, stałość, zależność od kierunku spojrzenia, wpływ fiksacji, latencję, męczliwość i czas trwania.
- Uwagi: Oczopląs pionowy, czysto torsyjny, zmieniający kierunek ze spojrzeniem albo współistniejący z nowymi objawami neurologicznymi wymaga pilnej oceny przyczyny ośrodkowej.
Wynik dodatni
- Wynik nieprawidłowy to oczopląs niezgodny z oczekiwanym fizjologicznym wzorcem. Sam kierunek nie ustala rozpoznania, dlatego wynik łączy się z testem impulsu głową, odchyleniem pionowym, chodem, słuchem i badaniem neurologicznym.
Sieć powiązań
Testowane kości 1
Powiązane nerwy 1
Źródła naukowe
-
articleZobacz źródło open_in_new
Soriano, Rainier P.: Bates’ Guide to Physical Examination and History Taking
-
articleZobacz źródło open_in_new
McGee, Steven: McGee’s Evidence-Based Physical Diagnosis
-
articleZobacz źródło open_in_new
Dover, Anna R., Innes, J. Alastair, Fairhurst, Karen: Macleod’s Clinical Examination