Ćwiczenia stabilizacyjne w nieswoistym bólu szyi: różnice w bólu są możliwe, ale nie ma jednego najlepszego programu

Autorzy ocenili, czy określone strategie ćwiczeń stabilizacyjnych zmniejszają ból, niesprawność i ograniczenie ruchomości bardziej niż inne formy ćwiczeń u dorosłych z nieswoistym bólem szyi.

Był to przegląd systematyczny i bayesowska metaanaliza sieciowa badań randomizowanych. Uwzględniono 18 badań randomizowanych. łącznie 950 uczestników. Badanie objęło dorosłych z nieswoistym bólem szyi. Porównywano: Różne strategie ćwiczeń stabilizacyjnych i ich kombinacje. innymi ćwiczeniami lub samodzielnie organizowany trening. Czas interwencji zależny od badania. oceniano ból, wskaźnik niepełnosprawności szyi i zakres ruchu.

Dla bólu połączenie treningu oporowego barków z ćwiczeniami elastyczności klatki piersiowej miało największą oszacowaną przewagę nad samodzielnymi ćwiczeniami: różnica średnich −8,16 (95% przedział wiarygodności −13,04 do −3,27). dla wskaźnika niepełnosprawności szyi żadna interwencja nie wykazała jednoznacznej przewagi. najwyżej klasyfikowane połączenie treningu oporowego szyi z ćwiczeniami ruchowymi odcinka szyjnego miało średnią różnicę −27,43 (95% przedział wiarygodności −58,28 do 3,90). Pewność większości kluczowych porównań według systemu oceny pewności dowodów w metaanalizie sieciowej była niska lub bardzo niska.

To użyteczny sygnał, jednak ograniczenia projektu lub niepewność danych nie pozwalają traktować go jako uniwersalnego standardu. W nieswoistym bólu szyi warto stosować progresywny program ćwiczeń dobrany do deficytów pacjenta, ale obecna metaanaliza nie uzasadnia narzucania jednej konkretnej kombinacji jako wyraźnie lepszej dla funkcji.