Łąkotka degeneracyjna: artroskopia bez przewagi po 10 latach

Praca odpowiada na praktyczne pytanie: Czy częściowa meniscektomia artroskopowa daje lepszy długoterminowy wynik niż program ćwiczeń u osób z degeneracyjnym uszkodzeniem łąkotki i niewielkimi lub bez zmian radiologicznych choroba zwyrodnieniowa?

Było to badanie randomizowane z 10-letnim obserwacją. 140 uczestników. Degeneracyjne pęknięcie łąkotki, brak lub minimalne zmiany radiologiczna choroba zwyrodnieniowa. Porównywano: Częściowa meniscektomia artroskopowa. dwunastotygodniowym programem ćwiczeń. Obserwacja 10 lat.

Po 10 latach skorygowana różnica progresji zmian w radiologicznej skali zwyrodnieniowej wyniosła 0,39 pkt (95-procentowy przedział ufności −0,19 do 0,97), z większą progresją po meniscektomii, ale bez istotnej różnicy. Radiologiczna choroba zwyrodnieniowa wystąpiła u 23% po artroskopii i 20% po ćwiczeniach. różnica ryzyka 3 pp (95-procentowy przedział ufności −13 do 19). Nie stwierdzono klinicznie istotnych różnic w wynikach pacjentów ani sile mięśni.

Wynik ma bezpośrednie znaczenie dla podejmowania decyzji klinicznych, ale trzeba go odnosić do badanej populacji i rzeczywistego porównania. Degeneracyjne pęknięcie łąkotki bez wyraźnego ostrego problemu mechanicznego nie powinno być traktowane jako automatyczne wskazanie do częściowej meniscektomii, ponieważ ćwiczenia dają porównywalny wynik także po 10 latach.