Słownik fizjoterapeuty

Skurcz izotoniczny

Model skurczu, w którym mięsień zmienia długość przy założeniu względnie stałego napięcia lub obciążenia. W praktycznym opisie ćwiczeń termin bywa używany dla ruchu przeciw stałemu obciążeniu, choć rzeczywiste napięcie mięśnia zwykle zmienia się w trakcie ruchu.

EN: isotonic contraction

Wyjaśnienie

„Izotoniczny” oznacza dosłownie stałe napięcie. W laboratoryjnym sensie jest to warunek trudny do utrzymania podczas naturalnego ruchu człowieka, ponieważ zmieniają się ramię momentu, długość mięśnia, prędkość ruchu i wpływ grawitacji. Dlatego ćwiczenie z niezmiennym ciężarem nie gwarantuje stałego napięcia włókien mięśniowych.

Skurcz izotoniczny nie jest synonimem skurczu koncentrycznego. Zmiana długości może obejmować zarówno fazę skracania, jak i wydłużania mięśnia.

Przykład

Zginanie i prostowanie łokcia z hantlem o stałej masie bywa określane jako ćwiczenie izotoniczne, mimo że moment zewnętrzny i napięcie mięśni zmieniają się wraz z kątem stawu.

Kontekst kliniczny

Termin nadal występuje w opisach ćwiczeń, ale przy dokładnym programowaniu lepiej określać rodzaj pracy mięśnia, zakres ruchu, opór i prędkość zamiast zakładać rzeczywiście stałe napięcie.

Wyszukiwarka

Wpisz minimum 2 znaki. Wyniki można wybierać strzałkami.

Wyszukaj strukturę anatomiczną lub test kliniczny…

Wpisz minimum 2 znaki • działa bez polskich znaków
Przewijanie do góry