Po pilnej operacji jamy brzusznej trening oddechowy z funkcjonalnym ułatwiał odłączenie respiratora
U pacjentów po pilnej operacji jamy brzusznej, u których odłączanie od wentylacji mechanicznej było trudne, zintegrowany trening oddechowy i funkcjonalny wypadł lepiej niż intensywny trening mięśni wdechowych połączony ze zwykłą fizjoterapią klatki piersiowej. Sukces odłączenia respiratora osiągnięto u 95,6% wobec 82,2% uczestników grupy porównawczej. Badanie dotyczy szczególnej populacji oddziału intensywnej terapii; nie jest porównaniem z brakiem fizjoterapii.
W wieloośrodkowym randomizowanym badaniu, opublikowanym 9 października 2026 roku, uczestniczyło 90 wentylowanych pacjentów. Przydzielono ich po równo do obu grup. Autorzy oceniali powodzenie i czas odłączania od respiratora, wskaźnik szybkiego płytkiego oddychania, siłę mięśni obwodowych, samodzielność, ból oraz długość pobytu na OIT. Czas odłączania był średnio krótszy o 5,82 dnia (95-procentowy przedział ufności od -7,98 do -3,67), a pobyt na OIT o 7,74 dnia (od -11,37 do -4,11). Wskaźnik szybkiego płytkiego oddychania był niższy o 3,92 oddechu/min/l (od -6,85 do -1,00). Podano także korzystniejsze wyniki siły i domen skali samodzielności funkcjonalnej.
Choć badanie jest randomizowane, próba pozostaje stosunkowo mała dla oceny rzadkich powikłań i śmiertelności. Wynik nie pozwala oddzielić wpływu każdego składnika programu wielowymiarowego.
Dlaczego to ważne
Proces odłączania respiratora zależy zarówno od pracy układu oddechowego, jak i ogólnej zdolności do tolerowania obciążenia. Porównanie dwóch aktywnych programów sugeruje, że połączenie treningu funkcjonalnego z oddechowym może mieć wartość dodaną u chorych po nagłej operacji. Jednocześnie różnica w czasie pobytu na OIT jest podatna na czynniki poza rehabilitacją: przebieg pooperacyjny, zakażenia, decyzje o przeniesieniu i lokalne kryteria wypisu.
Procenty sukcesu odłączenia brzmią wyraźnie, lecz odpowiadają niewielkiej liczbie osób w grupach po 45 pacjentów. Taka próba nie daje precyzyjnej odpowiedzi o bezpieczeństwie w innych stanach chirurgicznych. Dodatkowo złożony program może działać przez kilka dróg naraz: mobilizację, siłę mięśni, wzorzec oddychania albo częstszy kontakt terapeutyczny.
Znaczenie dla praktyki
Dla zespołów OIT wynik wspiera rozważanie celów oddechowych i funkcjonalnych razem, z odrębnym śledzeniem powodzenia odłączenia respiratora, czasu wentylacji, siły oraz samodzielności. Przy porównywaniu programów istotne są też kryteria włączenia, stabilność kliniczna i realna dawka każdej części terapii.
Badanie nie ustala jednego schematu dla wszystkich pacjentów po operacjach brzucha. Potrzebne są większe próby, które wyjaśnią trwałość efektu, bezpieczeństwo oraz to, czy podobna korzyść wystąpi poza grupą z trudnym odłączaniem od wentylacji.
Otwórz źródło pierwotne