Nordic w sezonie: jedna seria tygodniowo bez potwierdzonej przewagi w podtrzymywaniu siły
Sześć powtórzeń ćwiczenia Nordic raz w tygodniu nie wykazało przewagi nad brakiem tego ćwiczenia w podtrzymywaniu siły ekscentrycznej mięśni kulszowo-goleniowych po okresie przygotowawczym. W obu grupach autorzy odnotowali powrót siły w okolice poziomu początkowego. Wynik dotyczy tej konkretnej małej dawki, nie wszystkich strategii mikrodawkowania.
Badanie opublikowane 16 października w International Journal of Sports Medicine objęło 34 sportowców. Najpierw wszyscy ukończyli pięciotygodniowy program Nordic, dochodzący do 60 powtórzeń tygodniowo. Następnie losowo przydzielono ich do jednej serii sześciu powtórzeń na tydzień albo do grupy bez Nordic w sezonie.
Po etapie przygotowawczym siła wzrosła średnio o 9,5% względem pomiaru początkowego (95-procentowy przedział ufności 5,3–14,3%). Nie było to randomizowane porównanie skuteczności etapu przygotowawczego. Po pięciu i dziesięciu tygodniach sezonu nie stwierdzono istotnych różnic między grupami podtrzymywania.
Dlaczego to ważne
Dawka pozwalająca zdobyć adaptację i dawka wystarczająca do jej utrzymania to odrębne pytania. Samo zachowanie ćwiczenia w planie nie gwarantuje zachowania wcześniejszego wyniku.
Mała próba oraz brak oszacowania różnicy między grupami z przedziałem ufności w abstrakcie ograniczają ocenę precyzji. Nieistotny wynik nie dowodzi równoważności programów. Pomiar siły nie pozwala też wyliczyć z tej próby wpływu na częstość urazów.
Znaczenie dla praktyki
Przy ocenie programu podtrzymującego znaczenie mają rzeczywiście wykonane powtórzenia i kolejne pomiary siły, osobno od samej obecności ćwiczenia w harmonogramie. Badanie nie określa najmniejszej skutecznej dawki ani nie uzasadnia automatycznego zwiększania obciążenia do jednego schematu dla wszystkich sportowców.
Otwórz źródło pierwotne