NUTRIREA-4 sprawdzi rehabilitację rozpoczynaną na OIT i kontynuowaną po powrocie do domu

Osłabienie nabyte podczas leczenia na oddziale intensywnej terapii może utrudniać powrót do sprawności długo po zakończeniu leczenia ostrego. Autorzy protokołu wskazują, że wcześniejsze próby dotyczące samego żywienia lub samej rehabilitacji ruchowej nie dawały konsekwentnie korzystnych wyników odległych. Często ograniczały też interwencję do pobytu na OIT.

NUTRIREA-4 ma ocenić program łączący te elementy i kontynuowany do 12 tygodni po powrocie do domu. Jest to pytanie o ciągłość i integrację opieki. Samo uzasadnienie fizjologiczne takiego połączenia nie stanowi jeszcze dowodu, że poprawi ono sprawność bardziej niż zwykła opieka.

Do dwóch równoległych grup mają być losowo przydzielani pacjenci poddawani inwazyjnej wentylacji mechanicznej i leczeni lekami wazopresyjnymi z powodu wstrząsu. Grupa badana otrzyma indywidualny program rehabilitacji obejmujący żywienie ukierunkowane na cele, fizjoterapię i dostosowaną aktywność fizyczną. Grupą porównawczą będzie zwykła opieka.

Głównym wynikiem będzie dystans sześciominutowego marszu po sześciu miesiącach od randomizacji. Pomiar mają wykonywać osoby nieznające przydziału pacjenta do grupy. Badanie obejmie ponadto siłę mięśniową, aktywność fizyczną, spożycie składników odżywczych, zakażenia nabyte na OIT, jakość życia, śmiertelność i zdrowienie psychiczne.

Wybór odległego pomiaru ma znaczenie dla interpretacji. Większa aktywność podczas hospitalizacji nie musi automatycznie oznaczać lepszej sprawności po kilku miesiącach. Dopiero zaplanowane porównanie pozwoli ocenić, czy korzyść utrzymuje się po zakończeniu kolejnych etapów programu.

Badanie jest otwarte, więc uczestnicy i osoby prowadzące leczenie będą znać przydział. Zaślepienie oceniających ograniczy jeden z możliwych błędów, ale nie usunie wszystkich różnic w kontakcie, motywacji czy realizacji programu. Wynik będzie wymagał zestawienia z rzeczywistym przestrzeganiem założeń w obu grupach.

Ponieważ interwencja łączy kilka składników, ewentualnej przewagi nie będzie można przypisać wyłącznie ćwiczeniom albo wyłącznie żywieniu. To ograniczenie mechanistyczne nie przekreśla wartości pytania o cały model opieki. Odpowiada ono na decyzję organizacyjną, czy zapewnienie zintegrowanego programu przynosi dodatkową korzyść.

Na obecnym etapie protokół wyznacza zakres oczekiwanego dowodu. Nie uzasadnia deklaracji, że opisany program już poprawia przeżycie lub sprawność, ani przenoszenia jego założeń do wszystkich osób po hospitalizacji. Populacja została określona przez ciężkość leczenia na OIT.

Dla zespołów rehabilitacyjnych istotny jest sposób powiązania opieki szpitalnej i domowej oraz współpracy z zespołem żywieniowym. Pozostaje do ustalenia, jak intensywnie program zostanie faktycznie zrealizowany i jakie przyniesie wyniki. Rejestracja badania: https://clinicaltrials.gov/study/NCT06581939