Cała baza FizjoEvidence w jednym widoku

To miejscowe ograniczenie ruchomości skóry i tkanki podskórnej łokciowej strony dłoni po urazie lub zabiegu. Może wtórnie zaburzać funkcję mięśnia dłoniowego krótkiego i drażnić powierzchowne struktury nerwowo-naczyniowe.

Ból kłębu kciuka obejmuje okolicę mięśni kłębu. Może mieć podłoże mięśniowe, nerwowe, stawowe lub przeciążeniowe. W ocenie należy uwzględnić przeciwstawianie kciuka i funkcję chwytu.

Ból po łokciowej stronie dłoni obejmuje zwykle kłębik palca małego. Może mieć podłoże mięśniowe, nerwowe, naczyniowe lub przeciążeniowe.

Ból śródręcza może mieć podłoże mięśniowe, przeciążeniowe, nerwowe lub pourazowe. W ocenie należy uwzględnić mięśnie wewnętrzne dłoni. Konieczne jest także różnicowanie z patologiami kości i stawów śródręcza.

Dysfunkcja mięśni glistowatych zaburza precyzyjne ustawienie palców. Utrudnia jednoczesne zgięcie stawów śródręczno-paliczkowych i wyprost stawów międzypaliczkowych.

Dysfunkcja mięśni międzykostnych dłoniowych osłabia przywodzenie palców i stabilizację ich wzajemnego kontaktu. Może wynikać z przeciążenia, neuropatii lub wtórnego osłabienia mięśni wewnętrznych dłoni.

Dysfunkcja mięśni międzykostnych grzbietowych osłabia odwodzenie palców i stabilizację śródręcza. Może wynikać z przeciążenia, neuropatii lub wtórnego osłabienia mięśni wewnętrznych dłoni.

Dysfunkcja przeciwstawiania kciuka oznacza niepełny lub osłabiony ruch przeciwstawiania. Może wynikać z osłabienia mięśni kłębu, bólu stawu nadgarstkowo-śródręcznego kciuka albo neuropatii nerwu pośrodkowego. Utrudnia precyzyjne chwytanie i posługiwanie się drobnymi przedmiotami.

Dysfunkcja przeciwstawiania palca małego utrudnia ustawienie piątego promienia dłoni i palca małego potrzebne do objęcia przedmiotu. Najczęściej wiąże się z osłabieniem mięśnia przeciwstawiacza palca małego albo neuropatią nerwu łokciowego.

Wybiórcze uszkodzenie ruchowej gałęzi głębokiej nerwu łokciowego. Prowadzi do osłabienia mięśni międzykostnych i zaburza ustawienie palców ze zgięciem w stawach śródręczno-paliczkowych oraz wyprostem w stawach międzypaliczkowych. Składowa czuciowa jest zwykle niewielka lub nieobecna.

To uszkodzenie lub drażnienie gałęzi powierzchownej nerwu łokciowego w obrębie dłoni, wpływające na czucie łokciowej strony dłoni i funkcję mięśnia dłoniowego krótkiego. Często wiąże się z uciskiem, blizną albo urazem lokalnym.

Neuropatia gałęzi wstecznej nerwu pośrodkowego jest zaburzeniem funkcji nerwu lub jego gałęzi. Może wynikać z ucisku, rozciągnięcia, przecięcia, niedokrwienia, stanu zapalnego albo uszkodzenia związanego z zabiegiem. Obraz kliniczny zależy od miejsca i nasilenia uszkodzenia.

Ucisk lub uszkodzenie nerwu łokciowego w kanale Guyona. Objawy mogą być czuciowo-ruchowe albo wyłącznie ruchowe, zależnie od miejsca zajęcia. Uszkodzenie gałęzi głębokiej osłabia mięśnie międzykostne i precyzyjne ustawienie palców.

Osłabienie chwytu po łokciowej stronie dłoni obejmuje przede wszystkim palec mały i mięśnie kłębika. Może wynikać z dysfunkcji tych mięśni lub z neuropatii nerwu łokciowego.

Osłabienie chwytu precyzyjnego utrudnia posługiwanie się drobnymi przedmiotami. Może wynikać z dysfunkcji mięśni międzykostnych oraz zaburzonej współpracy stawów śródręczno-paliczkowych i międzypaliczkowych.

Osłabienie chwytu szczypcowego oznacza mniejszą siłę docisku kciuka do jednego z palców. Może wynikać z osłabienia przywodzenia, zgięcia, przeciwstawiania lub stabilizacji kłębu. Przyczyna może mieć podłoże mięśniowe, stawowe albo neurologiczne.

Osłabienie odwodzenia palców utrudnia ich rozsuwanie. Najczęściej wiąże się z dysfunkcją mięśni międzykostnych grzbietowych lub uszkodzeniem nerwu łokciowego.

Osłabienie przywodzenia palców zmniejsza zdolność dociskania ich do osi ręki. Najczęściej wynika z dysfunkcji mięśni międzykostnych dłoniowych lub uszkodzenia nerwu łokciowego.

Pazurzaste ustawienie palców obejmuje nadmierny wyprost w stawach śródręczno-paliczkowych i zgięcie w stawach międzypaliczkowych. Często wiąże się z osłabieniem mięśni wewnętrznych dłoni, zwłaszcza mięśni międzykostnych.

Pazurzastość palców IV–V jest objawem klinicznym, a nie samodzielnym rozpoznaniem. Oznacza przeprost stawów śródręczno-paliczkowych oraz zgięcie stawów międzypaliczkowych palców IV–V wskutek zaburzenia równowagi mięśniowej. Lokalizację ustala się na podstawie pełnego wzorca siły, czucia, odruchów, innych mięśni i mechaniki tkanek.

Przeciążenie mięśni kłębika palca małego może powodować ból po łokciowej stronie dłoni. Zwykle wiąże się z pracą w podporze, chwytem angażującym łokciową stronę dłoni lub powtarzalnym obciążaniem tej okolicy.

Przeciążenie mięśni kłębu kciuka może powodować ból u podstawy kciuka. Zwykle wiąże się z powtarzalnym chwytem precyzyjnym, przeciwstawianiem kciuka lub pracą narzędziami. Może współistnieć z bólem stawowym kciuka.

Radikulopatia C8–T1 wynika z podrażnienia lub uszkodzenia jednego albo kilku korzeni nerwowych. Obraz kliniczny zależy od poziomu, mechanizmu oraz stopnia zajęcia włókien czuciowych i ruchowych.

Uszkodzenie nerwu łokciowego po urazie może obejmować nerw lub jego gałęzie i powstać wskutek ucisku, rozciągnięcia, przecięcia, niedokrwienia, stanu zapalnego albo działania jatrogennego. Obraz kliniczny zależy od miejsca i rozległości uszkodzenia.