Cała baza FizjoEvidence w jednym widoku

Opadanie ręki jest objawem klinicznym, a nie samodzielnym rozpoznaniem. Oznacza niemożność lub znaczne osłabienie wyprostu nadgarstka i palców, często z opadaniem nadgarstka. Lokalizację ustala się na podstawie pełnego wzorca siły, czucia, odruchów, innych mięśni i mechaniki tkanek.

Opadanie stopy oznacza osłabienie czynnego zgięcia grzbietowego, które może wynikać z uszkodzenia mięśni, nerwów obwodowych, korzeni nerwowych albo ośrodkowego układu nerwowego.

Osłabienie chwytu po łokciowej stronie dłoni obejmuje przede wszystkim palec mały i mięśnie kłębika. Może wynikać z dysfunkcji tych mięśni lub z neuropatii nerwu łokciowego.

Osłabienie chwytu precyzyjnego utrudnia posługiwanie się drobnymi przedmiotami. Może wynikać z dysfunkcji mięśni międzykostnych oraz zaburzonej współpracy stawów śródręczno-paliczkowych i międzypaliczkowych.

Osłabienie chwytu szczypcowego oznacza mniejszą siłę docisku kciuka do jednego z palców. Może wynikać z osłabienia przywodzenia, zgięcia, przeciwstawiania lub stabilizacji kłębu. Przyczyna może mieć podłoże mięśniowe, stawowe albo neurologiczne.

Osłabienie dolnej części przedniej ściany brzucha zmniejsza zdolność przenoszenia napięcia i stabilizacji. Mięsień piramidowy może być jednym z elementów tego obrazu, który często współistnieje z osłabieniem mięśnia prostego brzucha i zmianami pooperacyjnymi.

Osłabienie odwodzenia palców utrudnia ich rozsuwanie. Najczęściej wiąże się z dysfunkcją mięśni międzykostnych grzbietowych lub uszkodzeniem nerwu łokciowego.

Osłabienie odwodzicieli biodra zaburza boczną stabilizację miednicy. Najczęściej wiąże się z niewydolnością mięśnia pośladkowego średniego i małego oraz nieprawidłową współpracą mięśnia naprężacza powięzi szerokiej.

Osłabienie przedniej ściany brzucha zmniejsza siłę i kontrolę zgięcia tułowia, tłoczni brzusznej oraz stabilizacji tułowia.

Osłabienie przywodzenia palców zmniejsza zdolność dociskania ich do osi ręki. Najczęściej wynika z dysfunkcji mięśni międzykostnych dłoniowych lub uszkodzenia nerwu łokciowego.

Osłabienie wyprostu biodra najczęściej wiąże się z niewydolnością mięśnia pośladkowego wielkiego i zaburzonym przenoszeniem siły przez tylną część łańcucha ruchowego.

Ostre niedokrwienie kończyny oznacza nagłe zmniejszenie przepływu tętniczego, które zagraża żywotności kończyny. Objawy rozwijają się zwykle w czasie krótszym niż dwa tygodnie, najczęściej wskutek zatoru, zakrzepicy w zmienionej tętnicy lub wcześniejszym pomoście albo stencie, urazu lub zakrzepnięcia tętniaka.

Ostry zespół aortalny obejmuje nagłe uszkodzenia ściany aorty, przede wszystkim rozwarstwienie, krwiak śródścienny i penetrujące owrzodzenie miażdżycowe. Krew lub krwiak rozdzielające warstwy ściany mogą zwężać światło aorty i jej gałęzi, prowadząc do pęknięcia, tamponady serca, niedomykalności aortalnej albo niedokrwienia mózgu, rdzenia, narządów jamy brzusznej lub kończyn.

Postępująca deformacja pierwszego promienia z bocznym odchyleniem palucha i przyśrodkowym ustawieniem I kości śródstopia. Klinicznie wpływa na mechanikę stawu śródstopno-paliczkowego I, ustawienie sesamoidów i wydolność mięśni krótkich palucha.

Nieprawidłowy wzorzec, w którym brzuch podczas wdechu przemieszcza się do wewnątrz zamiast ku przodowi. Najczęściej odzwierciedla istotną dysfunkcję przepony lub ciężką kompensację oddechową.

Pazurzaste ustawienie palców obejmuje nadmierny wyprost w stawach śródręczno-paliczkowych i zgięcie w stawach międzypaliczkowych. Często wiąże się z osłabieniem mięśni wewnętrznych dłoni, zwłaszcza mięśni międzykostnych.

Pazurzastość palców IV–V jest objawem klinicznym, a nie samodzielnym rozpoznaniem. Oznacza przeprost stawów śródręczno-paliczkowych oraz zgięcie stawów międzypaliczkowych palców IV–V wskutek zaburzenia równowagi mięśniowej. Lokalizację ustala się na podstawie pełnego wzorca siły, czucia, odruchów, innych mięśni i mechaniki tkanek.

Plexopatia cukrzycowa oznacza zaburzenie funkcji części lub całości splotu nerwowego. Obraz kliniczny zależy od zajętego obszaru, a możliwe przyczyny obejmują uraz, ucisk, stan zapalny, zaburzenia metaboliczne, napromienianie i proces nowotworowy.

Plexopatia krzyżowa oznacza zaburzenie funkcji części lub całości splotu nerwowego. Obraz kliniczny zależy od zajętego obszaru, a możliwe przyczyny obejmują uraz, ucisk, stan zapalny, zaburzenia metaboliczne, napromienianie i proces nowotworowy.

Plexopatia lędźwiowa oznacza zaburzenie funkcji części lub całości splotu nerwowego. Obraz kliniczny zależy od zajętego obszaru, a możliwe przyczyny obejmują uraz, ucisk, stan zapalny, zaburzenia metaboliczne, napromienianie i proces nowotworowy.

Plexopatia nowotworowa oznacza zaburzenie funkcji części lub całości splotu nerwowego. Obraz kliniczny zależy od zajętego obszaru, a możliwe przyczyny obejmują uraz, ucisk, stan zapalny, zaburzenia metaboliczne, napromienianie i proces nowotworowy.

Plexopatia nowotworowa lub popromienna oznacza zaburzenie funkcji części lub całości splotu nerwowego. Obraz kliniczny zależy od zajętego obszaru, a możliwe przyczyny obejmują uraz, ucisk, stan zapalny, zaburzenia metaboliczne, napromienianie i proces nowotworowy.

Plexopatia popromienna oznacza zaburzenie funkcji części lub całości splotu nerwowego. Obraz kliniczny zależy od zajętego obszaru, a możliwe przyczyny obejmują uraz, ucisk, stan zapalny, zaburzenia metaboliczne, napromienianie i proces nowotworowy.

Plexopatia ramienna oznacza zaburzenie funkcji części lub całości splotu nerwowego. Obraz kliniczny zależy od zajętego obszaru, a możliwe przyczyny obejmują uraz, ucisk, stan zapalny, zaburzenia metaboliczne, napromienianie i proces nowotworowy.