Mięśnie glistowate stopy
Cztery mięśnie drugiej warstwy podeszwy, które zginają stawy śródstopno-paliczkowe i prostują stawy międzypaliczkowe palców II-V.
Przeglądaj struktury anatomiczne, testy kliniczne i zespoły bólowe w jednym katalogu. Ten widok zbiera wszystkie typy treści, ale pozwala zawęzić wynik do regionu, kategorii i frazy.
Przyczepy, funkcje, unerwienie i powiązania kliniczne struktur mięśniowych.
Korzenie, przebieg, czucie i konsekwencje uszkodzeń.
Typ stawu, powierzchnie stawowe, torebka, więzadła i biomechanika.
Punkty kostne, powierzchnie stawowe, położenie i znaczenie kliniczne.
Pochodzenie, gałęzie, obszary unaczynienia i połączenia anatomiczne.
Cel badania, technika wykonania, interpretacja wyniku i parametry diagnostyczne.
Objawy, red flags, różnicowanie i powiązane struktury.
Definicje pojęć z anatomii, diagnostyki, terapii i medycyny opartej na dowodach naukowych.
Wybierz obszar ciała, aby zawęzić cały atlas do powiązanych struktur, testów i patologii.
Wyszukuj po nazwie struktury, testu lub patologii. Kategorię zawężasz kartami powyżej.
Cztery mięśnie drugiej warstwy podeszwy, które zginają stawy śródstopno-paliczkowe i prostują stawy międzypaliczkowe palców II-V.
Krótkie mięśnie łączące sąsiednie wyrostki kolczyste, wspierają drobny wyprost i precyzyjną kontrolę międzysegmentalną w osi strzałkowej.
Mięśnie międzykostne dłoniowe przywodzą palce II, IV i V do osi ręki. Jednocześnie wspierają zgięcie stawów śródręczno-paliczkowych oraz wyprost stawów międzypaliczkowych, co stabilizuje palce podczas chwytu precyzyjnego.
Mięśnie międzykostne grzbietowe ręki odwodzą palce od osi przebiegającej przez palec III. Wspierają także zgięcie stawów śródręczno-paliczkowych i wyprost stawów międzypaliczkowych przez aparat prostowniczy.
Cztery dwupierzaste mięśnie najgłębszej warstwy stopy, które odwodzą palce II-IV od osi drugiego palca i wspierają zgięcie stawów śródstopno-paliczkowych.
Trzy jednopierzaste mięśnie głębokiej warstwy stopy, które przywodzą palce III-V do osi drugiego palca i wspierają stabilizację poprzeczną przodostopia.
Mięśnie międzypoprzeczne łączą sąsiednie wyrostki poprzeczne. Wspierają czucie głębokie, drobną stabilizację i kontrolę zgięcia bocznego. W odcinku piersiowym są słabiej rozwinięte niż w szyi i lędźwiach.
Mięśnie międzyżebrowe najgłębsze tworzą najgłębszą warstwę ściany międzyżebrowej. Wspierają stabilizację segmentów żebrowych i czynny wydech, a topograficznie są ważne przez relację do pęczka naczyniowo-nerwowego międzyżebrowego.
Mięśnie międzyżebrowe wewnętrzne stabilizują przestrzenie międzyżebrowe. Ich część międzykostna wspiera wydech, a część międzychrzęstna może wspierać wdech i kontrolę przedniej ściany klatki.
Mięśnie międzyżebrowe zewnętrzne unoszą żebra podczas wdechu. Stabilizują przestrzenie międzyżebrowe i współtworzą mechaniczną sztywność ściany klatki piersiowej.
Najgłębsze mięśnie układu poprzeczno-kolcowego, odpowiadają głównie za propriocepcję, drobną stabilizację i kontrolę krótkiej rotacji międzysegmentalnej.
Przyśrodkowe mięśnie grupy kulszowo-goleniowej, które prostują biodro, zginają kolano i rotują zgięte podudzie do wewnątrz.
Odwodziciele biodra stabilizujące miednicę podczas podporu jednonóż i kontrolujące rotację uda w chodzie, biegu oraz lądowaniu.
Mięśnie łączące kręgosłup szyjny i piersiowy z przyśrodkowym brzegiem łopatki. Odpowiadają za retrakcję, unoszenie i rotację łopatki ku dołowi.
Grupa boczna podudzia stabilizująca staw skokowy i boczną kolumnę stopy. Mięśnie strzałkowe długi i krótki wykonują ewersję oraz wspomagają zgięcie podeszwowe, a mięsień strzałkowy trzeci wspomaga zgięcie grzbietowe.
Mięśnie rozpoczynające i kończące się w obrębie stopy wspierają łuki, ustawienie palców oraz kontrolę obciążenia podczas stania, chodu i wybicia.
Główny mięsień wdechowy oddzielający klatkę piersiową od jamy brzusznej. Jej skurcz zwiększa objętość klatki i współtworzy ciśnienie śródbrzuszne.
Grupa mięśni przyśrodkowej części uda, która przywodzi biodro i zależnie od ustawienia wspomaga jego zgięcie, wyprost oraz kontrolę rotacji.