Aplikacja z analizą obrazu poprawiała część wyników leczenia bólu barku, gdy dodano ją do fizjoterapii
U 46 dorosłych ze średnią wieku 59 lat i bólem barku związanym ze stożkiem rotatorów dodanie aplikacji do ćwiczeń domowych do konwencjonalnej fizjoterapii przyniosło większą krótkoterminową redukcję bólu niż sama fizjoterapia. Jednoośrodkowe badanie randomizowane z zaślepionym oceniającym trwało 12 tygodni. Aplikacja korzystała z kamery i algorytmów analizy ruchu, aby przekazywać informację zwrotną oraz monitorować wykonywanie ćwiczeń.
W numerycznej skali bólu różnica średnich między grupami wyniosła -0,70 punktu po dwóch tygodniach (95% przedział ufności od -1,13 do -0,14) i -1,01 po czterech tygodniach (95% PU od -1,80 do -0,20); niższy wynik oznaczał mniej bólu. Po czterech tygodniach grupa z aplikacją uzyskała też lepszy wynik QuickDASH o średnio 7,3 punktu (95% PU od 2,2 do 12,3 punktu na korzyść aplikacji; niższy wynik oznacza mniej ograniczeń). Po 12 tygodniach wynik kwestionariusza przekonań lękowo-unikowych FABQ był niższy o 7,6 punktu (95% PU od 0,5 do 14 punktów). Po zakończeniu interwencji z dalszej opieki zdrowotnej skorzystały 3 osoby w grupie eksperymentalnej i 10 w kontrolnej (p=0,02).
Dlaczego to ważne
Badanie porównywało fizjoterapię z fizjoterapią rozszerzoną o dodatkowe narzędzie, dlatego nie oddziela działania algorytmu od większej dawki ćwiczeń, monitorowania i informacji zwrotnej. Słowo „AI” opisuje sposób działania aplikacji, lecz nie wskazuje, który jej składnik odpowiadał za obserwowaną różnicę. Przewaga w bólu była widoczna we wczesnych punktach, a wyniki funkcji i przekonań lękowo-unikowych pojawiały się w różnych terminach; nie wszystkie domeny poprawiały się równolegle.
Próba była mała, prowadzona w jednym ośrodku i trwała 12 tygodni. Nie wiadomo, czy efekt utrzymuje się dłużej ani czy podobny wynik dałby prostszy system przypomnień lub równie intensywny nadzór bez analizy obrazu. Dodatkowo dwoje autorów było związanych zawodowo ze spółką rozwijającą rozwiązanie, co nie unieważnia wyników, ale zwiększa znaczenie niezależnego powtórzenia badania. Liczba osób korzystających później z opieki była niewielka, więc oszacowanie tego wyniku jest podatne na przypadek.
Znaczenie dla praktyki
Aplikacja może być rozważana jako sposób wspierania programu domowego, jeśli fizjoterapeuta może sprawdzić zgodność proponowanych ćwiczeń z celem terapii, poprawność informacji zwrotnej oraz dostęp pacjenta do odpowiedniego urządzenia i miejsca. Wyniki nie wskazują, że narzędzie powinno samodzielnie dobierać postępowanie lub zastępować ponowną ocenę przy zmianie objawów.
Przy ocenie wdrożenia warto mierzyć osobno ból, funkcję kończyny górnej, obawy związane z ruchem i realizację programu. Potrzebne jest też porównanie kosztu licencji i obsługi z prostszymi formami kontaktu. Badanie wspiera możliwość wartości dodanej cyfrowego nadzoru, ale nie rozstrzyga, czy przewagę daje sztuczna inteligencja, większa liczba powtórzeń czy częstsza informacja zwrotna.
Otwórz źródło pierwotne