Ból rzepkowo-udowy: program w aplikacji dał lepszy wynik niż instruktaż i edukacja
U osób z bólem rzepkowo-udowym trwającym co najmniej trzy miesiące ośmiotygodniowy program w aplikacji zmniejszył przeciętny ból kolana bardziej niż edukacja i jednorazowy instruktaż ćwiczeń. W badaniu z randomizacją uczestniczyło 216 osób z poradni ortopedycznych dziesięciu szpitali w Korei Południowej. Aplikacja łączyła spersonalizowane ćwiczenia domowe, cotygodniowe sesje terapii poznawczo-behawioralnej i codzienne zapisy dotyczące własnych doświadczeń. Oceniano także stan po 4 i 12 tygodniach.
W ósmym tygodniu średnia różnica między grupami w zwykłym bólu wyniosła −12,5 mm (95% przedział ufności od −17,1 do −7,8) na wizualnej skali od 0 do 100 mm; niższy wynik oznacza mniej bólu. Na korzyść programu wypadły również najgorszy ból, funkcja kolana mierzona skalą AKPS, samoocena zdrowia i katastrofizacja bólu. Dla AKPS różnica wyniosła 5,2 punktu (95% przedział ufności 2,7–7,7); wyższy wynik tej skali oznacza lepszą funkcję.
Dlaczego to ważne
Porównano dwa pakiety o różnej intensywności kontaktu z programem: regularny trening i wsparcie poznawczo-behawioralne z krótszą edukacją i instruktażem. Różnicy nie można zatem przypisać samej aplikacji, samym ćwiczeniom ani jednej sesji poznawczo-behawioralnej. Wynik dotyczy przede wszystkim krótkiego okresu obserwacji i osób z przewlekłym bólem rzepkowo-udowym rekrutowanych w koreańskich szpitalach. Pozostaje pytanie, jak program wypada wobec równie intensywnej fizjoterapii prowadzonej osobiście i czy efekt utrzymuje się dłużej.
Znaczenie dla praktyki
W rozmowie o formie opieki zdalnej to badanie wspiera znaczenie regularnego, uporządkowanego programu obejmującego ćwiczenia i pracę nad przekonaniami o bólu. Przy przenoszeniu wyniku do praktyki istotne są faktyczna zawartość programu, zaangażowanie uczestnika i sposób monitorowania objawów. Publikacja nie dowodzi przewagi aplikacji nad pełnym programem fizjoterapii prowadzonym w gabinecie.
Otwórz źródło pierwotne