Po udarze terapia lustrzana i rower z FES podobnie poprawiały funkcję kończyny dolnej
U 45 osób w podostrej fazie po udarze zarówno terapia lustrzana, jak i jazda na rowerze wspomagana funkcjonalną stymulacją elektryczną poprawiały wynik ruchowy kończyny dolnej bardziej niż sama konwencjonalna rehabilitacja. Nie wykazano przewagi jednego z tych dwóch dodatków nad drugim. Uczestników przydzielono po 15 do grupy kontrolnej, terapii lustrzanej albo FES-cycling. W dwóch grupach eksperymentalnych 30 minut zwykłej rehabilitacji zastępowano badaną metodą pięć razy w tygodniu przez sześć tygodni, więc porównanie nie wynikało z większej łącznej liczby minut terapii.
Wszystkie trzy grupy poprawiły się od wartości wyjściowych. Zmiana w Fugl-Meyer Assessment dla kończyny dolnej była większa o około 2,6 punktu dla terapii lustrzanej i 3,0 punkty dla FES-cycling względem kontroli. W publikacji przedziały ufności dla kontrastów przedstawiono ze znakiem zależnym od kolejności odejmowania; ich zakres odpowiadał różnicy od 0,63 do 5,83 punktu dla terapii lustrzanej oraz od 0,23 do 6,23 punktu dla FES. Tylko grupa FES uzyskała większą zmianę stadium Brunnströma i jakości życia związanej z udarem względem kontroli. W równowadze, chodzie i niezależności funkcjonalnej nie opisano spójnej przewagi jednej metody.
Dlaczego to ważne
Badanie zestawiło prostą metodę wykorzystującą informację wzrokową z rozwiązaniem sprzętowym synchronizującym pedałowanie i stymulację. Brak różnicy między nimi nie potwierdza równoważności, ponieważ próba nie była zaprojektowana jako badanie równoważności i liczyła tylko 15 osób w grupie. Szerokie przedziały są zgodne zarówno z niewielkim, jak i większym efektem.
Wyniki drugorzędne nie układały się w jednolity wzorzec: FES wyróżniała się w części skal, lecz obie metody dawały podobny wynik głównej funkcji ruchowej. Liczne pomiary przy małej liczbie uczestników zwiększają niepewność pojedynczych dodatnich rezultatów. Nie podano dowodu, że zaobserwowana zmiana utrzymuje się po zakończeniu sześciotygodniowego programu ani że przekłada się na większą codzienną aktywność poza terapią.
Znaczenie dla praktyki
Wybór pomiędzy terapią lustrzaną a FES-cycling może uwzględniać cel sesji, zdolność do aktywnego udziału, dostępność sprzętu, czas przygotowania i tolerancję stymulacji. Ta próba nie daje podstaw do przyjmowania, że bardziej złożona technologia automatycznie przyniesie większą poprawę funkcji ruchowej.
Ponieważ badane metody zastępowały część zwykłej rehabilitacji, ich wdrożenie można oceniać także pod kątem kosztu alternatywnego: jakie zadanie nie jest w tym czasie wykonywane i czy wybrany dodatek zmienia wynik ważny dla danej osoby. Potrzebne są większe próby z dalszą obserwacją i pomiarem transferu do chodu oraz codziennej aktywności.
Otwórz źródło pierwotne