Trening dna miednicy prowadzony zdalnie może dorównywać aktywnej opiece stacjonarnej
Przegląd systematyczny 13 randomizowanych badań ocenił trening mięśni dna miednicy prowadzony przez aplikacje, wideokonsultacje i programy internetowe u kobiet z wysiłkowym nietrzymaniem moczu. Interwencje cyfrowe regularnie poprawiały objawy i jakość życia, a względem braku terapii lub biernego postępowania często poprawiały również adherencję.
W porównaniu z aktywną fizjoterapią stacjonarną wyniki były na ogół porównywalne, a nie wyraźnie lepsze. Autorzy podkreślają dużą różnorodność programów, dlatego przegląd nie wskazuje jednego najlepszego modelu telerehabilitacji.
Dlaczego to ważne
Dla pacjentek mieszkających daleko od gabinetu lub mających trudność z regularnym udziałem w wizytach część terapii można przenieść do modelu zdalnego bez oczywistej utraty skuteczności. Największą wartością technologii może być poprawa regularności treningu.
Znaczenie dla praktyki
Po prawidłowej kwalifikacji i nauce techniki rozważ model hybrydowy: rzadsze kontrole bezpośrednie, zdalna progresja programu i monitorowanie adherencji. Trudniejsze przypadki oraz pacjentki z niepewną techniką nadal wymagają indywidualnej oceny.
Otwórz źródło pierwotne