Trening ReacStep poprawił szybkość kroku, lecz nie wykazano mniej upadków
U starszych osób trening ReacStep poprawił długość możliwego kroku i czas reakcji przy wyborze kroku względem grupy porównawczej. Nie wykazano natomiast różnicy w upadkach podczas laboratoryjnych prób odzyskiwania równowagi ani w upadkach odnotowanych przez kolejny rok. Badanie randomizowane opublikowane 4 września objęło 88 osób, średnio w wieku 72 lat. Grupa ReacStep ćwiczyła raz w tygodniu przez sześć tygodni reakcję krokiem po zwolnieniu podtrzymującej liny i podczas kontrolowanych poślizgów. Obie grupy miały też ośmiotygodniowy trening siłowy w domu. Ocenę po interwencji prowadzili badacze nieznający przydziału do grup, a późniejsze upadki zbierano cotygodniowymi wiadomościami SMS.
Dlaczego to ważne
Badanie sprawdza ważną lukę między poprawą wyniku testu ruchowego a zdarzeniem, któremu trening ma zapobiegać. Szybszy lub dłuższy krok w zaplanowanym teście nie musi wystarczyć do opanowania nieoczekiwanego potknięcia ani przełożyć się na mniejszą liczbę upadków w codziennym otoczeniu. Do programu ReacStep uczęszczano regularnie — frekwencja wyniosła 90% — więc brak wykazanej różnicy w upadkach trudno sprowadzić wyłącznie do niskiego udziału. Próba liczyła jednak 88 osób; wynik bez istotnej różnicy nie dowodzi, że wpływ na upadki jest zerowy.
Znaczenie dla praktyki
Przy ocenie treningu równowagi warto osobno mierzyć sprawność w zadaniach ćwiczonych i wyniki ważne poza salą treningową. To badanie nie uzasadnia obietnicy zapobiegania upadkom przez sześć sesji ReacStep. Dalsze badania mogą wyjaśnić, czy inna dawka, trudność lub dobór uczestników zmienia wynik dotyczący rzeczywistych upadków.
Otwórz źródło pierwotne