Fizjoterapia w endometriozie może zmniejszać ból, ale baza badań jest mała i niejednorodna

Endometrioza nie jest chorobą, którą można „wyleczyć rozluźnieniem powięzi”. Fizjoterapia może jednak oddziaływać na współistniejący ból, napięcie mięśni dna miednicy, sprawność i tolerancję aktywności.

Metaanaliza objęła tylko sześć badań porównujących interwencje zachowawcze z placebo lub grupą kontrolną. Programy różniły się zawartością i sposobem prowadzenia.

Łączny wynik wskazywał na zmniejszenie bólu. W jakości życia wyraźna korzyść dotyczyła głównie domeny funkcji fizycznej, a dla pozostałych obszarów nie wykazano pewnych różnic.

Endometrioza jest dobrym przykładem stanu, w którym fizjoterapia może wspierać objawy, ale nie leczy samej choroby ginekologicznej. Metaanaliza sugeruje zmniejszenie bólu, jednak opiera się na zaledwie kilku małych i różnorodnych badaniach. Pod wspólną nazwą fizjoterapii mogą kryć się ćwiczenia, praca dna miednicy, edukacja i inne interwencje. Dlatego dodatni średni efekt nie daje jednej gotowej recepty. Fizjoterapia powinna być częścią opieki wielodyscyplinarnej, szczególnie gdy występują ból miednicy, dyspareunia, ograniczenie aktywności lub trudność z rozluźnieniem mięśni.

W zdrowiu miednicy mechaniczne uproszczenia są szczególnie ryzykowne. Ból może współistnieć z nadmiernym napięciem, osłabieniem, trudnością rozluźnienia i unikaniem ruchu, dlatego sam nakaz wzmacniania mięśni nie zastępuje badania i ustalenia dominującego problemu.

Duża niejednorodność i mała liczba badań oznaczają, że nie można przypisać jednego efektu wszystkim technikom fizjoterapeutycznym.