Gotowość psychologiczna po rekonstrukcji więzadła krzyżowego przedniego poprawia się wcześnie, a potem może się zatrzymać

Główne pytanie brzmiało: Jak zmienia się psychologiczna gotowość do powrotu do sportu mierzona kwestionariuszem gotowości psychologicznej do powrotu do sportu po urazie więzadła krzyżowego przedniego w kolejnych miesiącach i latach po urazie i rekonstrukcji więzadła krzyżowego przedniego?

Był to przegląd systematyczny i metaanaliza. 83 badania po urazie więzadła krzyżowego przedniego, 78% z wysokim ryzykiem błędu systematycznego. Gotowość psychologiczną oceniano kwestionariuszem gotowości psychologicznej do powrotu do sportu po urazie więzadła krzyżowego przedniego. Porównanie wyników między kolejnymi okresami przed i po rekonstrukcji więzadła krzyżowego przedniego. Analiza od okresu przedoperacyjnego do 2–5 lat po rekonstrukcji.

Średni wynik w kwestionariuszu gotowości psychologicznej do powrotu do sportu po urazie więzadła krzyżowego przedniego wynosił przed rekonstrukcją więzadła krzyżowego przedniego 44,4 (95-procentowy przedział ufności 38,2–50,7), po 3–6 miesiącach 61,5 (58,6–64,4), a najwyższy poziom 2–5 lat po rekonstrukcji więzadła krzyżowego przedniego 70,7 (63,0–78,5). Heterogeniczność była bardzo wysoka (I² 94–98%), a pewność dowodów oceniono jako słabą lub ograniczoną.

To użyteczny sygnał, jednak ograniczenia projektu lub niepewność danych nie pozwalają traktować go jako uniwersalnego standardu. Mierz gotowość psychologiczną kwestionariusz gotowości psychologicznej do powrotu do sportu po urazie więzadła krzyżowego przedniego w trakcie rehabilitacji, a nie dopiero przy końcowej kwalifikacji do powrotu do sportu, i przy utrzymującym się lęku lub braku zaufania stopniowo zwiększaj ekspozycję na zadania sportowe równolegle z siłą i testami funkcjonalnymi.