Leczenie funkcjonalne nie okazało się wyraźnie lepsze od unieruchomienia po ostrym skręceniu
Journal of Bodywork and Movement Therapies · 2025 · 08.2026„Czy leczenie funkcjonalne daje lepszy ból, funkcję i mniej nawrotów niż unieruchomienie u osób z ostrym skręceniem stawu skokowego?”
Omówienie badania
Autorzy ocenili, czy leczenie funkcjonalne daje lepszy ból, funkcję i mniej nawrotów niż unieruchomienie u osób z ostrym skręceniem stawu skokowego.
Był to przegląd systematyczny i metaanaliza badań randomizowanych. Uwzględniono 10 badań randomizowanych. łącznie 1133 uczestników. Badanie objęło osoby z ostrym skręceniem stawu skokowego. Porównywano: Leczenie funkcjonalne. unieruchomienie. Ból, funkcja, niestabilność, ponowne skręcenie i powrót do aktywności.
W 10 badań randomizowanych (1133) nie wykazano przewagi leczenia funkcjonalnego nad unieruchomieniem dla bólu: standaryzowana różnica średnich −0,15 (95-procentowy przedział ufności −0,71 do 0,41. niejednorodność I² =92%. p=0,60), ani dla funkcji: standaryzowana różnica średnich 0,05 (95-procentowy przedział ufności −0,39 do 0,49. niejednorodność I² =90%. p=0,83). Nie było też istotnych różnic w nawrotach i powrocie do codziennej aktywności.
To użyteczny sygnał, jednak ograniczenia projektu lub niepewność danych nie pozwalają traktować go jako uniwersalnego standardu. Nie traktuj leczenia funkcjonalnego jako bezwarunkowo lepszego od każdej formy unieruchomienia. dawkę ochrony i wczesnego obciążania dobieraj do ciężkości urazu i tolerancji pacjenta.
Metody
- Przegląd systematyczny i metaanaliza badań randomizowanych.
- 10 badań randomizowanych. łącznie 1133 uczestników.
- Osoby z ostrym skręceniem stawu skokowego.
- Porównywano: Leczenie funkcjonalne. unieruchomienie.
- Ból, funkcja, niestabilność, ponowne skręcenie i powrót do aktywności.
Wynik kluczowy
W 10 badań randomizowanych (1133) nie wykazano przewagi leczenia funkcjonalnego nad unieruchomieniem dla bólu: standaryzowana różnica średnich −0,15 (95-procentowy przedział ufności −0,71 do 0,41. niejednorodność I² =92%. p=0,60), ani dla funkcji: standaryzowana różnica średnich 0,05 (95-procentowy przedział ufności −0,39 do 0,49.
Niejednorodność I² =90%. p=0,83). Nie było też istotnych różnic w nawrotach i powrocie do codziennej aktywności.
Werdykt redakcji
Nie traktuj leczenia funkcjonalnego jako bezwarunkowo lepszego od każdej formy unieruchomienia; dawkę ochrony i wczesnego obciążania dobieraj do ciężkości urazu i tolerancji pacjenta.
Znaczenie dla praktyki
Nie traktuj leczenia funkcjonalnego jako bezwarunkowo lepszego od każdej formy unieruchomienia; dawkę ochrony i wczesnego obciążania dobieraj do ciężkości urazu i tolerancji pacjenta.
Tematy tego badania
Źródło
Vilchez-Cavazos F, Quiroga-Garza A, Acosta-Olivo CA, et al. Functional treatment versus immobilization for the management of acute ankle sprains: a systematic review and meta-analysis. Journal of Bodywork and Movement Therapies. 2025.
Archiwum przeglądów
Przeglądaj wszystkie opublikowane opracowania badań klinicznych.
Wszystkie omówienia