Mobilizacja z ruchem według Mulligana po skręceniu kostki: możliwa poprawa bólu i ruchu, lecz dowody są słabe

Główne pytanie brzmiało: Czy mobilizacja z ruchem Mulligana poprawia ból, zakres ruchu i balans u osób po skręceniu stawu skokowego bardziej niż inne strategie?

Był to przegląd systematyczny i metaanaliza badań randomizowanych. 10 prób. 419 uczestników. Badanie objęło osoby ze skręceniem stawu skokowego. Porównywano: mobilizacja z ruchem według Mulligana. innym leczeniem. Ból, zakres ruchu, test wykroku przy ścianie, gwiaździsty test równowagi i test równowagi Y.

W 10 próbach (419) mobilizacja z ruchem według Mulligana zmniejszało ból o średnią różnicę −0,92 (95-procentowy przedział ufności −1,37 do −0,46) i poprawiało zakres ruchu: standaryzowana różnica średnich 1,65 (95-procentowy przedział ufności 0,17–3,14). gwiaździsty test równowagi posterolateral różnica średnich 3,15 (1,44–4,86), test równowagi Y różnica średnich 4,69 (1,67–7,70). pewność dowodów dla wyników oceniono jako niskie lub bardzo niskie.

To użyteczny sygnał, jednak ograniczenia projektu lub niepewność danych nie pozwalają traktować go jako uniwersalnego standardu. mobilizacja z ruchem według Mulligana można wykorzystać jako krótkoterminowy dodatek u pacjenta z bólem lub ograniczeniem ruchu po skręceniu, ale niska pewność dowodów nie uzasadnia zastępowania nią progresywnego ćwiczenia.