Ostre skręcenie I–II stopnia: fizjoterapia daje tylko niewielką przewagę przeciwbólową
Journal of Orthopaedic Surgery and Research · 2025 · 08.2026„Czy fizjoterapia zmniejsza ból i poprawia ruchomość bardziej niż leczenie konwencjonalne u osób z ostrym skręceniem stawu skokowego I lub II stopnia?”
Omówienie badania
Praca odpowiada na praktyczne pytanie: Czy fizjoterapia zmniejsza ból i poprawia ruchomość bardziej niż leczenie konwencjonalne u osób z ostrym skręceniem stawu skokowego I lub II stopnia?
Był to przegląd systematyczny i metaanaliza badań randomizowanych z analizą sekwencyjną. Uwzględniono 10 badań randomizowanych. łącznie 565 uczestników. Badanie objęło osoby ≥14 lat z ostrym skręceniem stawu skokowego I–II stopnia. Porównywano: Fizjoterapia. tradycyjnym schemat odpoczynku, chłodzenia, ucisku i uniesienia, standardowa opieka, placebo lub unieruchomienie. obserwacja od kilku dni do kilku tygodni. ból i zgięcie grzbietowe.
W 10 badań randomizowanych (565) fizjoterapia zmniejszała ból po leczeniu o ważoną różnicę średnich −0,46/10 (95-procentowy przedział ufności −0,90 do −0,01. p=0,04. niejednorodność I² =79%). dla bólu w spoczynku ważona różnica średnich wyniosła −0,34 (95-procentowy przedział ufności −0,67 do −0,01). pewność dowodów dla głównego wyniku bólowego: wysoka pewność. wielkość przewagi była mała.
Wynik porządkuje praktykę, lecz nie uzasadnia przypisywania badanej metodzie wyjątkowej przewagi. W skręceniu I–II stopnia warto stosować aktywną fizjoterapię, ale nie należy obiecywać dużej przewagi przeciwbólowej nad prostszym leczeniem zachowawczym, bo średni dodatkowy efekt był niewielki.
Metody
- Przegląd systematyczny i metaanaliza badań randomizowanych z analizą sekwencyjną.
- 10 badań randomizowanych. łącznie 565 uczestników.
- Osoby ≥14 lat z ostrym skręceniem stawu skokowego I–II stopnia.
- Porównywano: Fizjoterapia. tradycyjnym schemat odpoczynku, chłodzenia, ucisku i uniesienia, standardowa opieka, placebo lub unieruchomienie.
- Obserwacja od kilku dni do kilku tygodni. ból i zgięcie grzbietowe.
Wynik kluczowy
W 10 badań randomizowanych (565) fizjoterapia zmniejszała ból po leczeniu o ważoną różnicę średnich −0,46/10 (95-procentowy przedział ufności −0,90 do −0,01. p=0,04. niejednorodność I² =79%).
Dla bólu w spoczynku ważona różnica średnich wyniosła −0,34 (95-procentowy przedział ufności −0,67 do −0,01). pewność dowodów dla głównego wyniku bólowego: wysoka pewność. wielkość przewagi była mała.
Werdykt redakcji
W skręceniu I–II stopnia warto stosować aktywną fizjoterapię, ale nie należy obiecywać dużej przewagi przeciwbólowej nad prostszym leczeniem zachowawczym, bo średni dodatkowy efekt był niewielki.
Znaczenie dla praktyki
W skręceniu I–II stopnia warto stosować aktywną fizjoterapię, ale nie należy obiecywać dużej przewagi przeciwbólowej nad prostszym leczeniem zachowawczym, bo średni dodatkowy efekt był niewielki.
Tematy tego badania
Źródło
Yang C, Gao W, Jia Z, Li J, Tang M. Physical therapy versus conventional treatment for grade I and II acute ankle sprains: trial sequential analysis and meta-analysis. Journal of Orthopaedic Surgery and Research. 2025.
Archiwum przeglądów
Przeglądaj wszystkie opublikowane opracowania badań klinicznych.
Wszystkie omówienia