Plastrowanie po endoprotezoplastyce kolana: mniej obrzęku, ale bez poprawy bólu i funkcji

Po endoprotezoplastyce kolana obrzęk jest realnym problemem: ogranicza zgięcie, utrudnia aktywację mięśni i może pogarszać komfort chodzenia. Dlatego nawet niewielkie zmniejszenie obrzęku może wyglądać atrakcyjnie. Trzeba jednak sprawdzić, czy przekłada się ono na to, co pacjent naprawdę odczuwa — ból i funkcję.

W prospektywnym badaniu randomizowanym 136 pacjentów przydzielono do grup, a pełną ocenę ukończyły 102 osoby. Plastrowanie stosowano w czasie standardowej rehabilitacji po całkowitej endoprotezoplastyce kolana i porównywano ze standardowym postępowaniem bez tej procedury.

W grupie z taśmą obrzęk był średnio mniejszy o około 1,2 cm, a zgięcie kolana większe o około 3,9 stopnia. Nie stwierdzono natomiast przewagi w bólu ani funkcji. To ważne, bo różnica w pomiarze obwodu nie jest równoznaczna z szybszym odzyskaniem samodzielności.

Wynik może uzasadniać taśmę jako tani dodatek u części pacjentów, ale nie jako kluczowy element protokołu pooperacyjnego. Brakuje podstaw, aby oczekiwać dzięki niej lepszego długoterminowego wyniku.

Najważniejsze pozostają wczesna mobilizacja, odzyskanie wyprostu i zgięcia, ćwiczenia siłowe, trening chodu oraz monitorowanie objawów zakrzepicy, infekcji i innych powikłań.

Po operacji łatwo skupić się na liczbie centymetrów obrzęku, choć dla pacjenta ważniejsze jest samodzielne wstawanie, chodzenie i schody. Dlatego dodatkowa procedura powinna być oceniana właśnie przez jej wpływ na realizację programu rehabilitacyjnego, nie tylko na pojedynczy pomiar.