Po udarze intensywność chodu ma znaczenie: trening interwałowy przyniósł większą poprawę

Główne pytanie brzmiało: Czy intensywny trening interwałowy chodu poprawia wydolność marszową po przewlekłym udarze bardziej niż ciągły trening aerobowy o umiarkowanej intensywności?

Wieloośrodkowe badań randomizowanych. 55 uczestników. Badanie objęło osoby ≥6 miesięcy po pojedynczym udarze z ograniczeniem chodu. Porównywano: 45 min chodu 3×/tydz.: trening interwałowy o wysokiej intensywności z 30-s odcinkami maksymalnej bezpiecznej prędkości. treningiemiem ciągły umiarkowany. 12 tygodni.

6-minutowy test marszowy: po 8 tyg. +58 w porównaniu z +29 m, różnica średnich 29 m (95-procentowy przedział ufności 5–54), p=0,02. po 12 tyg. +71 w porównaniu z +27 m, różnica średnich 44 m (95-procentowy przedział ufności 14–74), p=0,005. Brak poważnych zdarzeń związanych z badaniem.

To użyteczny sygnał, jednak ograniczenia projektu lub niepewność danych nie pozwalają traktować go jako uniwersalnego standardu. U chodzących i stabilnych medycznie pacjentów w fazie przewlekłej po udarze monitoruj oraz stopniowo zwiększaj rzeczywistą intensywność treningu chodu, ponieważ dobrze dobrany trening interwałowy o wysokiej intensywności może dać większy zysk wydolności marszowej niż trening umiarkowany.