Przy ciężkiej chorobie zwyrodnieniowej biodra endoprotezoplastyka poprawiała ból i funkcję znacznie bardziej niż sam trening oporowy

Badania pokazujące brak przewagi wielu operacji nie oznaczają, że wszystkie zabiegi ortopedyczne są zbędne. W ciężkiej chorobie zwyrodnieniowej biodra bezpośrednie porównanie dało inny wynik.

Losowo przydzielono 109 osób w wieku co najmniej 50 lat do endoprotezoplastyki albo dwunastotygodniowego nadzorowanego treningu oporowego.

Po sześciu miesiącach wynik bólu i funkcji poprawił się średnio o 15,9 punktu po operacji i o 4,5 punktu po treningu. Różnica 11,4 punktu była klinicznie ważna. Do tego czasu 21% osób z grupy treningowej przeszło jednak operację.

Badanie dotyczyło osób z ciężką chorobą zwyrodnieniową biodra, które miały wskazanie do endoprotezoplastyki. W tej populacji operacja dawała znacznie większą poprawę niż sam trening oporowy, więc nie należy używać ogólnego hasła 'ćwiczenia zamiast operacji' bez uwzględnienia zaawansowania choroby. Jednocześnie część osób z grupy treningowej nie przeszła od razu do zabiegu. Ćwiczenia pozostają ważne dla funkcji i przygotowania, ale przy ciężkich objawach nie powinny być przedstawiane jako równoważny substytut skutecznej operacji.

Warto odróżniać efekt statystyczny od zmiany zauważalnej dla pacjenta. Niewielka poprawa siły, zgięcia lub prędkości chodu może być cenna, jeśli pomaga wstać, wejść po schodach albo wrócić do pracy, ale sama liczba nie mówi jeszcze, czy korzyść była odczuwalna.

Ćwiczenia nadal są ważne przed operacją i po niej, ale u pacjenta z ciężkimi zmianami, dużym bólem i wyczerpaniem leczenia zachowawczego nie powinny być przedstawiane jako równoważny zamiennik zabiegu.