Skolioza młodzieńcza: wysoka pozycja ćwiczeń Schroth w rankingu nie oznacza gotowej recepty

Główne pytanie brzmiało: Który typ, czas trwania, częstotliwość i intensywność ćwiczeń specyficznych dla skoliozy najlepiej poprawiają kąt Cobba u młodzieży z idiopatyczną skoliozą?

Był to przegląd systematyczny i metaanaliza sieciowa badań randomizowanych. 24 badania. 1149 uczestników. Młodzież z idiopatyczną skoliozą. Porównanie typów i parametrów ćwiczeń specyficznych dla skoliozy. Wynik po zakończeniu interwencji, głównie zmiana kąta Cobba.

W 24 badań randomizowanych (1149) najwyżej dla typu ćwiczeń znalazło się Schroth + integracja sensoryczna: różnica średnich kąta Cobba −8,01° (95-procentowy przedział ufności −11,47 do −4,54). Najwyżej rankingowo wypadały też 12–18 tygodni (różnica średnich −3,67°), sesje 60 min (różnica średnich −4,00°), 3 razy/tydzień (różnica średnich −3,55°) i umiarkowana intensywność (różnica średnich −3,78°). Kluczowa kombinacja była jednak wsparta tylko jednym badaniem.

To użyteczny sygnał, jednak ograniczenia projektu lub niepewność danych nie pozwalają traktować go jako uniwersalnego standardu. Parametry około 3 sesji tygodniowo po 30–60 minut przez 12–18 tygodni mogą być rozsądnym punktem odniesienia dla ćwiczeń specyficznych dla skoliozy, ale nie należy traktować rankingu jako sztywnego protokołu ani dowodu wyższości jednej kombinacji.