Suche igłowanie w przewlekłym bólu szyi: około jednego punktu mniej bólu, bez pewnej poprawy funkcji

Suche igłowanie często daje bardzo wyraźne odczucie zabiegu i bywa tłumaczone „wyłączaniem punktów spustowych”. Intensywność procedury nie mówi jednak nic o wielkości efektu klinicznego. W przewlekłym bólu szyi ważniejsze jest pytanie, czy poprawa bólu jest duża i czy przekłada się na sprawność.

Przegląd systematyczny z metaanalizą objął pięć badań porównawczych u osób z przewlekłym nieswoistym bólem szyi. Suche igłowanie stosowano samodzielnie lub jako dodatek do fizjoterapii i porównywano z innymi metodami, procedurą pozorowaną lub brakiem igłowania.

Średnia przewaga dla bólu wynosiła około 0,94 punktu. To efekt, który u części osób może być odczuwalny, ale pozostaje niewielki. Dla niesprawności nie uzyskano przekonującej przewagi. Innymi słowy, pacjent może czuć chwilowo mniej bólu bez wyraźnej zmiany funkcji.

Mała liczba badań i różne protokoły igłowania utrudniają określenie, kto rzeczywiście skorzysta i jak długo efekt się utrzymuje. Wyniki nie potwierdzają też, że nakłuwanie usuwa konkretną strukturę będącą „źródłem” bólu.

Jeśli zabieg pomaga, warto wykorzystać okres mniejszego bólu do ruchu, ćwiczeń i zwiększania tolerancji obciążenia. Powtarzanie igłowania bez postępu funkcjonalnego nie powinno być celem terapii.

Ponieważ igłowanie jest procedurą inwazyjną, nawet niewielka korzyść powinna być zestawiona z kosztem, dyskomfortem i ryzykiem. Jeżeli podobny efekt można uzyskać prostszą metodą, wybór mniej obciążającej opcji jest rozsądny i zgodny z zasadą najmniejszej potrzebnej interwencji.