Stabilizacja centralna
Koncepcja kontroli tułowia i miednicy przez współdziałanie mięśni, układu nerwowego i struktur biernych podczas ruchu oraz obciążenia.
EN: core stabilizationWyjaśnienie
Ta sama pozycja końcowa może powstać dzięki płynnej kontroli albo dzięki wstrzymaniu oddechu i nadmiernej sztywności. Przykład: „przy opuszczaniu lewej pięty do 5 cm nad podłożem pojawia się rotacja miednicy i wstrzymanie oddechu w czterech z pięciu powtórzeń; brak bólu”. Taki opis jest znacznie bardziej użyteczny niż „słaba stabilizacja centralna”, ponieważ można go odtworzyć i poddać modyfikacji.
Przykład
Taki opis jest znacznie bardziej użyteczny niż „słaba stabilizacja centralna”, ponieważ można go odtworzyć i poddać modyfikacji.
Kontekst kliniczny
Pomaga precyzyjnie opisywać funkcję i komunikować wyniki badania oraz plan terapii.