Audiometria obiektywizuje progi słyszenia i pomaga określić typ oraz stopień niedosłuchu. Zakres badania może obejmować przewodnictwo powietrzne i kostne, audiometrię mowy oraz dodatkowe procedury zależnie od wskazań.
- Poziom dowodów
- Poziom C
- Region
- Głowa i twarz
Cel i procedura badania
Procedura wykonania
- Pozycja pacjenta: Pacjent znajduje się w warunkach kontrolowanego hałasu i otrzymuje jednoznaczną instrukcję sposobu zgłaszania bodźców.
- Pozycja terapeuty: Badanie wykonuje wykwalifikowany personel z użyciem skalibrowanego audiometru i właściwie dobranych słuchawek lub przewodnika kostnego.
- Wykonanie: Wyznacza się progi dla kolejnych częstotliwości osobno dla każdego ucha, a w razie potrzeby stosuje maskowanie i badania mowy.
- Obserwacja: Dokumentuje się audiogram, różnicę między przewodnictwem powietrznym i kostnym, asymetrię oraz wiarygodność odpowiedzi.
- Uwagi: Wynik zależy od współpracy, warunków akustycznych i prawidłowego maskowania. Nagły lub szybko narastający jednostronny niedosłuch wymaga pilnej oceny lekarskiej.
Wynik dodatni
- Wynik nieprawidłowy to podwyższone progi, istotna asymetria albo wzorzec sugerujący komponent przewodzeniowy, odbiorczy lub mieszany. Interpretację przeprowadza audiolog lub lekarz w połączeniu z wywiadem i badaniem ucha.
Sieć powiązań
Testowane kości 1
Powiązane nerwy 1
Źródła naukowe
-
articleZobacz źródło open_in_new
Soriano, Rainier P.: Bates’ Guide to Physical Examination and History Taking
-
articleZobacz źródło open_in_new
McGee, Steven: McGee’s Evidence-Based Physical Diagnosis
-
articleZobacz źródło open_in_new
Dover, Anna R., Innes, J. Alastair, Fairhurst, Karen: Macleod’s Clinical Examination