Badanie smaku ocenia zdolność wykrywania i rozpoznawania podstawowych jakości smakowych w ustalonym obszarze języka. Ma charakter uzupełniający, ponieważ odczuwanie smaku silnie zależy także od węchu, stanu błony śluzowej, leków i funkcji poznawczych.
- Poziom dowodów
- Poziom C
- Region
- Głowa i twarz
Cel i procedura badania
Procedura wykonania
- Pozycja pacjenta: Pacjent siedzi, przed badaniem nie spożywa drażniących produktów zgodnie z protokołem i zgłasza zaburzenia połykania lub ryzyko zachłyśnięcia.
- Pozycja terapeuty: Badający stosuje bezpieczne, standaryzowane roztwory o znanym stężeniu i oddzielne aplikatory.
- Wykonanie: Bodźce podaje się w ustalonej kolejności, w małej ilości, z płukaniem jamy ustnej wodą między próbami. Badanie tylnej części języka wykonuje się tylko przy odpowiednich kompetencjach i wskazaniach.
- Obserwacja: Zapisuje się wykrycie, identyfikację, asymetrię, nieprzyjemne zniekształcenie smaku i tolerancję badania.
- Uwagi: Nie prowokuje się odruchu wymiotnego i nie wykonuje próby przy istotnym ryzyku aspiracji. Wynik interpretuje się razem z oceną węchu, jamy ustnej i nerwów czaszkowych.
Wynik dodatni
- Wynik nieprawidłowy to powtarzalny brak wykrycia lub identyfikacji bodźców albo znacząca asymetria. Pojedyncza próba nie pozwala pewnie przypisać zaburzenia do jednego nerwu czaszkowego.
Sieć powiązań
Testowane kości 3
Powiązane nerwy 1
Źródła naukowe
-
articleZobacz źródło open_in_new
Soriano, Rainier P.: Bates’ Guide to Physical Examination and History Taking
-
articleZobacz źródło open_in_new
McGee, Steven: McGee’s Evidence-Based Physical Diagnosis
-
articleZobacz źródło open_in_new
Dover, Anna R., Innes, J. Alastair, Fairhurst, Karen: Macleod’s Clinical Examination