Służy do oceny ustawienia segmentów ciała względem linii grawitacji i do wykrywania odchyleń w płaszczyźnie strzałkowej oraz czołowej. pomaga potwierdzić obserwacje z badania oglądowego.
- Poziom dowodów
- Poziom C
- Region
- Brzuch i lędźwie
Cel i procedura badania
Procedura wykonania
- Pozycja pacjenta: Pion ustawia się jako stałe odniesienie, a pacjent stoi w pozycji naturalnej. oceniający porównuje przebieg linii pionu z punktami orientacyjnymi ciała, analizując przesunięcia głowy, barków, miednicy, kolan i stóp.
- Pozycja terapeuty: Badający stabilizuje odcinek wymagany w teście, kontroluje ustawienie kończyny i ogranicza kompensacje.
- Wykonanie: Przed testem należy wyjaśnić pacjentowi przebieg badania, porównać stronę objawową z nieobjawową, kontrolować kompensacje i prowadzić ruch powoli do momentu odtworzenia objawu lub osiągnięcia bezpiecznego końca zakresu. Warto zanotować ustawienie wyjściowe, kierunek siły, czas utrzymania i reakcję pacjenta.
- Obserwacja: Ocenia się ustawienie segmentów, symetrię, kontrolę posturalną, jakość ruchu oraz powtarzalność wyniku w przyjętym protokole.
Wynik dodatni
- Istotny wynik to systematyczne odchylenie punktów anatomicznych od linii odniesienia, sugerujące zaburzenie równowagi posturalnej lub kompensację łańcuchową.
Sieć powiązań
Źródła naukowe
-
articleZobacz źródło open_in_new
Soriano, Rainier P.: Bates’ Guide to Physical Examination and History Taking
-
articleZobacz źródło open_in_new
McGee, Steven: McGee’s Evidence-Based Physical Diagnosis
-
articleZobacz źródło open_in_new
Dover, Anna R., Innes, J. Alastair, Fairhurst, Karen: Macleod’s Clinical Examination