Badanie ostrości wzroku ocenia zdolność rozdzielczą każdego oka z osobna i obuocznie. Jest podstawowym elementem oceny okulistycznej i neurologicznej, ale nie określa samodzielnie przyczyny pogorszenia widzenia.
- Poziom dowodów
- Poziom C
- Region
- Głowa i twarz
Cel i procedura badania
Procedura wykonania
- Pozycja pacjenta: Pacjent znajduje się w standaryzowanej odległości od tablicy i używa zwykłej korekcji, jeśli protokół nie stanowi inaczej.
- Pozycja terapeuty: Badający zapewnia właściwe oświetlenie, zasłania jedno oko bez ucisku i zapisuje zastosowaną tablicę, odległość oraz korekcję.
- Wykonanie: Bada się kolejno prawe oko, lewe oko i według potrzeby widzenie obuoczne, prosząc o odczyt najmniejszych rozpoznawalnych znaków. Przy słabym wyniku można wykonać ocenę przez otwór stenopeiczny.
- Obserwacja: Zapisuje się wynik dla każdego oka, błędy, wpływ korekcji i ewentualną różnicę między widzeniem do dali i bliży.
- Uwagi: Nagłe pogorszenie widzenia, ból oka, nowy ubytek pola lub objawy neurologiczne wymagają pilnej oceny lekarskiej.
Wynik dodatni
- Wynik nieprawidłowy to ostrość niższa od oczekiwanej albo nowa asymetria między oczami. Poprawa przez otwór stenopeiczny może wskazywać na udział wady refrakcji, ale brak poprawy nie rozstrzyga o lokalizacji uszkodzenia.
Sieć powiązań
Testowane kości 2
Powiązane nerwy 1
Źródła naukowe
-
articleZobacz źródło open_in_new
Soriano, Rainier P.: Bates’ Guide to Physical Examination and History Taking
-
articleZobacz źródło open_in_new
McGee, Steven: McGee’s Evidence-Based Physical Diagnosis
-
articleZobacz źródło open_in_new
Dover, Anna R., Innes, J. Alastair, Fairhurst, Karen: Macleod’s Clinical Examination