Badanie reakcji źrenic na światło ocenia bezpośrednią i konsensualną odpowiedź źrenic oraz integralność dośrodkowej i odśrodkowej części łuku odruchowego.
- Poziom dowodów
- Poziom C
- Region
- Głowa i twarz
Cel i procedura badania
Procedura wykonania
- Pozycja pacjenta: Pacjent patrzy na odległy cel w przyciemnionym, ale bezpiecznym pomieszczeniu.
- Pozycja terapeuty: Badający przed stymulacją ocenia wielkość, kształt i symetrię źrenic oraz unika świecenia zbyt blisko osi wzroku przez długi czas.
- Wykonanie: Światło kieruje się kolejno do każdego oka, obserwując odpowiedź bezpośrednią i konsensualną. Przy ocenie drogi dośrodkowej wykonuje się naprzemienną próbę oświetlania obu oczu, utrzymując podobny czas i natężenie bodźca.
- Obserwacja: Zapisuje się szybkość i zakres zwężenia, symetrię, ponowne rozszerzanie po przeniesieniu światła oraz wpływ światła otoczenia.
- Uwagi: Anizokorię ocenia się w jasności i ciemności. Nowa szeroka słabo reagująca źrenica z opadaniem powieki, zaburzeniem ruchów oka lub silnym bólem głowy wymaga pilnej diagnostyki.
Wynik dodatni
- Wynik nieprawidłowy obejmuje brak lub wyraźną asymetrię reakcji, nietypowe rozszerzanie po przeniesieniu światła albo nową anizokorię zgodną z innymi objawami. Próba lokalizuje zaburzenie jedynie w połączeniu z ostrością, polem widzenia, motoryką oczu i badaniem neurologicznym.
Sieć powiązań
Testowane kości 1
Powiązane nerwy 1
Źródła naukowe
-
articleZobacz źródło open_in_new
Soriano, Rainier P.: Bates’ Guide to Physical Examination and History Taking
-
articleZobacz źródło open_in_new
McGee, Steven: McGee’s Evidence-Based Physical Diagnosis
-
articleZobacz źródło open_in_new
Dover, Anna R., Innes, J. Alastair, Fairhurst, Karen: Macleod’s Clinical Examination