Służy do oceny skrócenia mięśni biodrowo-lędźwiowych i ich wpływu na ustawienie miednicy oraz kręgosłupa lędźwiowego. pomaga interpretować zwiększoną lordozę i ograniczenie wyprostu biodra.
- Poziom dowodów
- Poziom C
- Region
- Brzuch i lędźwie
Cel i procedura badania
Procedura wykonania
- Pozycja pacjenta: Najczęściej stosuje się pozycję zbliżoną do testu Thomasa, w której jedna kończyna jest przyciągnięta do klatki piersiowej, a druga swobodnie opada poza brzeg stołu. Badający ocenia ustawienie uda i miednicy.
- Pozycja terapeuty: Badający stabilizuje odcinek wymagany w teście, kontroluje ustawienie kończyny i ogranicza kompensacje.
- Wykonanie: Przed testem należy wyjaśnić pacjentowi przebieg badania, porównać stronę objawową z nieobjawową, kontrolować kompensacje i prowadzić ruch powoli do momentu odtworzenia objawu lub osiągnięcia bezpiecznego końca zakresu. Warto zanotować ustawienie wyjściowe, kierunek siły, czas utrzymania i reakcję pacjenta.
- Obserwacja: Ocenia się odtworzenie bólu w okolicy krzyżowo-biodrowej lub lędźwiowej, asymetrię ruchu oraz reakcję obronną pacjenta.
Wynik dodatni
- Dodatni wynik stanowi unoszenie uda ponad poziom stołu, przodopochylenie miednicy lub kompensacja lędźwiowa. sugeruje skrócenie zginaczy biodra.
Sieć powiązań
Testowane mięśnie 3
Powiązane nerwy 8
Źródła naukowe
-
articleZobacz źródło open_in_new
Soriano, Rainier P.: Bates’ Guide to Physical Examination and History Taking
-
articleZobacz źródło open_in_new
McGee, Steven: McGee’s Evidence-Based Physical Diagnosis
-
articleZobacz źródło open_in_new
Dover, Anna R., Innes, J. Alastair, Fairhurst, Karen: Macleod’s Clinical Examination