Test hakowania ścięgna dystalnego bicepsa

Test kliniczny Poziom dowodów: B Test funkcjonalny z walidacją

Cel badania i zastosowanie

Ocena ciągłości dystalnego ścięgna mięśnia dwugłowego ramienia.

Profil diagnostyczny testu

78%

Czułość (SN)

100%

Swoistość (SP)

Wiarygodność diagnostyczna 53/100

Umiarkowana wartość diagnostyczna

menu_book

Cel i procedura badania

Pozycja pacjenta: Pacjent przyjmuje pozycję umożliwiającą bezpieczne odsłonięcie i kontrolę badanego regionu.
Pozycja terapeuty: Badający stabilizuje odcinek wymagany w teście, kontroluje ustawienie kończyny i ogranicza kompensacje.
Wykonanie: Przy łokciu zgiętym około dziewięćdziesięciu stopni i przedramieniu w supinacji badający próbuje zahaczyć palcem boczny brzeg ścięgna w dole łokciowym. Przed testem należy wyjaśnić pacjentowi przebieg badania, porównać stronę objawową z nieobjawową, kontrolować kompensacje i prowadzić ruch powoli do momentu odtworzenia objawu lub osiągnięcia bezpiecznego końca zakresu.
Obserwacja: Ocenia się odtworzenie objawów, jakość ruchu, opór końcowy, kompensacje oraz różnicę względem strony przeciwnej.
Uwagi: Warto zanotować ustawienie wyjściowe, kierunek siły, czas utrzymania i reakcję pacjenta.

Brak możliwości zahaczenia lub znaczna bolesność i nieciągłość sugerują uszkodzenie dystalne.

analytics

Czułość (SN): 78%
Swoistość (SP): 100%
Jakość dowodów: Umiarkowana lub zroznicowana. dane liczbowe zalezne od populacji, wariantu testu i standardu odniesienia
Źródło naukowe: O’driscoll sw et al. the hook test for distal biceps tendon avulsion, j bone joint surg am, 2007

medical_services

directions_run Testowane mięśnie 1

route Powiązane nerwy 1

layers Zaangażowane stawy 2

format_list_bulleted