Test impulsu głową ocenia odruch przedsionkowo-oczny w płaszczyźnie badanego kanału półkolistego. W ostrym ciągłym zespole przedsionkowym może być elementem badania HINTS wykonywanego przez odpowiednio przeszkoloną osobę, ale nie jest samodzielnym testem wykluczającym udar.
- Poziom dowodów
- Poziom C
- Region
- Głowa i twarz
Cel i procedura badania
Procedura wykonania
- Pozycja pacjenta: Pacjent siedzi stabilnie i fiksuje wzrok na małym nieruchomym celu.
- Pozycja terapeuty: Badający podtrzymuje głowę, uprzednio sprawdza bezpieczeństwo szyi i unika testu przy przeciwwskazaniach do szybkich ruchów.
- Wykonanie: Po niewielkim ustawieniu wstępnym wykonuje się krótkie, szybkie i nieprzewidywalne impulsy głowy o małej amplitudzie w prawo i w lewo, nie pozwalając pacjentowi przewidzieć kierunku.
- Obserwacja: Ocenia się utrzymanie fiksacji oraz jawne i ukryte sakkady korekcyjne, o ile dostępna jest rejestracja.
- Uwagi: Test jest trudny technicznie. W ostrych zawrotach głowy interpretuje się go łącznie z oczopląsem, odchyleniem pionowym gałek ocznych, chodem i pełnym badaniem neurologicznym.
Wynik dodatni
- Jawna sakkada korekcyjna po impulsie wspiera osłabienie obwodowego odruchu przedsionkowo-ocznego po stronie obrotu głowy. Prawidłowy test w ostrym ciągłym zespole przedsionkowym nie uspokaja samodzielnie i może zwiększać podejrzenie przyczyny ośrodkowej.
Sieć powiązań
Testowane kości 1
Powiązane nerwy 1
Źródła naukowe
-
articleZobacz źródło open_in_new
Soriano, Rainier P.: Bates’ Guide to Physical Examination and History Taking
-
articleZobacz źródło open_in_new
McGee, Steven: McGee’s Evidence-Based Physical Diagnosis
-
articleZobacz źródło open_in_new
Dover, Anna R., Innes, J. Alastair, Fairhurst, Karen: Macleod’s Clinical Examination