Ocena zdolności do generowania dolnożebrowo-brzusznego toru oddechowego w pozycji zwiększającej wymagania wobec przepony.
- Poziom dowodów
- Poziom C
- Region
- Klatka piersiowa
Cel i procedura badania
Procedura wykonania
- Pozycja pacjenta: Pacjent leży tyłem i wykonuje spokojne oraz głębsze oddechy. Badający obserwuje ruch brzucha, dolnych żeber i dominację górnożebrową lub szyjną.
- Pozycja terapeuty: Badający stabilizuje odcinek wymagany w teście, kontroluje ustawienie kończyny i ogranicza kompensacje.
- Wykonanie: Przed testem należy wyjaśnić pacjentowi przebieg badania, porównać stronę objawową z nieobjawową, kontrolować kompensacje i prowadzić ruch powoli do momentu odtworzenia objawu lub osiągnięcia bezpiecznego końca zakresu. Warto zanotować ustawienie wyjściowe, kierunek siły, czas utrzymania i reakcję pacjenta.
- Obserwacja: Ocenia się odtworzenie objawów, jakość ruchu, opór końcowy, kompensacje oraz różnicę względem strony przeciwnej.
Wynik dodatni
- Słaby ruch brzucha.
- Przewaga górnożebrowego toru oddechowego.
- Szybkie męczenie lub dyskomfort w leżeniu.
Sieć powiązań
Testowane mięśnie 1
Powiązane nerwy 3
Źródła naukowe
-
articleZobacz źródło open_in_new
Soriano, Rainier P.: Bates’ Guide to Physical Examination and History Taking
-
articleZobacz źródło open_in_new
McGee, Steven: McGee’s Evidence-Based Physical Diagnosis
-
articleZobacz źródło open_in_new
Dover, Anna R., Innes, J. Alastair, Fairhurst, Karen: Macleod’s Clinical Examination