Test przywiedzenia i wyprostu ramienia z oporem
Resisted shoulder adduction and extension test
Ocenia mięsień najszerszy grzbietu i funkcję nerwu piersiowo-grzbietowego w ruchach siłowych barku, zwłaszcza pociągania i przywiedzenia.
- Poziom dowodów
- Poziom C
- Region
- Bark i obręcz barkowa
Cel i procedura badania
Procedura wykonania
- Pozycja pacjenta: Pacjent stoi lub siedzi, ramię ustawia w lekkim zgięciu lub odwiedzeniu, a następnie wykonuje przywiedzenie i wyprost przeciw oporowi badającego.
- Pozycja terapeuty: Badający stabilizuje odcinek wymagany w teście, kontroluje ustawienie kończyny i ogranicza kompensacje.
- Wykonanie: Ocenia się siłę, ból w tylno-bocznej części pachy i grzbietu oraz kompensacje przez tułów lub mięsień obły większy. Przed testem należy wyjaśnić pacjentowi przebieg badania, porównać stronę objawową z nieobjawową, kontrolować kompensacje i prowadzić ruch powoli do momentu odtworzenia objawu lub osiągnięcia bezpiecznego końca zakresu.
- Obserwacja: Ocenia się lokalizację bólu, przeskok, obawę niestabilności, osłabienie lub utratę kontroli ruchu w porównaniu ze stroną przeciwną.
- Uwagi: Warto zanotować ustawienie wyjściowe, kierunek siły, czas utrzymania i reakcję pacjenta.
Wynik dodatni
- Ból, osłabienie lub niestabilny tor ruchu podczas przywiedzenia i wyprostu ramienia sugerują udział mięśnia najszerszego grzbietu. czyste osłabienie bez bólu po zabiegu pachowym nasuwa deficyt nerwu piersiowo-grzbietowego.
Sieć powiązań
Testowane mięśnie 1
Powiązane nerwy 1
Zaangażowane stawy 1
Źródła naukowe
-
articleZobacz źródło open_in_new
Soriano, Rainier P.: Bates’ Guide to Physical Examination and History Taking
-
articleZobacz źródło open_in_new
McGee, Steven: McGee’s Evidence-Based Physical Diagnosis
-
articleZobacz źródło open_in_new
Dover, Anna R., Innes, J. Alastair, Fairhurst, Karen: Macleod’s Clinical Examination