Prehabilitacja ruchowa przed operacją może skracać pobyt w szpitalu, lecz większość porównań pozostaje niepewna
Programy ćwiczeń wykonywane przed operacją wiązały się w części porównań z mniejszą liczbą powikłań, krótszym pobytem w szpitalu i lepszą jakością życia niż zwykłe przygotowanie lub inne strategie prehabilitacji. Najbardziej przekonujący ilościowo wynik dotyczył skrócenia hospitalizacji, natomiast oszacowanie redukcji powikłań opierało się na dowodach o bardzo niskiej pewności. Nie wykazano wyraźnej poprawy pooperacyjnego powrotu sprawności fizycznej.
Metaanaliza sieciowa objęła 96 randomizowanych badań i 7396 dorosłych przygotowywanych do różnych planowych zabiegów. Połączenie treningu aerobowego, ćwiczeń oddechowych i zadań funkcjonalnych wiązało się z mniejszym prawdopodobieństwem powikłań: iloraz szans, OR, wyniósł 0,16 (95% przedział ufności: 0,05–0,60), ale pewność tego wyniku oceniono jako bardzo niską. Ten sam typ programu skracał pobyt średnio o 3,4 dnia (średnia różnica, MD: −3,4; 95% CI: −5,7 do −1,0), przy umiarkowanej pewności dowodów.
Połączenie treningu aerobowego i siłowego poprawiało jakość życia związaną ze zdrowiem w porównaniu z komparatorami; standaryzowana średnia różnica, SMD, wyniosła 0,67 (95% CI: 0,07–1,27), przy niskiej pewności dowodów. Szeroki przedział wskazuje, że rzeczywista wielkość korzyści może się istotnie różnić. Autorzy podkreślili dużą niejednorodność populacji, zabiegów i programów oraz przewagę dowodów o niskiej lub bardzo niskiej pewności.
Dlaczego to ważne
Prehabilitacja jest interwencją złożoną: efekt może zależeć od czasu pozostałego do operacji, wydolności wyjściowej, rodzaju zabiegu, nadzoru oraz rzeczywiście wykonanej dawki. Z tego powodu nazwa programu nie wystarcza do przeniesienia wyniku na dowolny oddział czy grupę chorych.
Metaanaliza sieciowa umożliwia zestawienie wielu kombinacji ćwiczeń, także wtedy, gdy nie porównano ich bezpośrednio w jednym badaniu. Ranking prawdopodobieństwa nie przesądza o przewadze jednego pakietu. Szczególnie ostrożnie należy czytać bardzo duży szacowany spadek ryzyka powikłań, ponieważ niska pewność oznacza, że kolejne dobrze zaprojektowane badania mogą istotnie zmienić ten wniosek.
Znaczenie dla praktyki
W przygotowaniu okołooperacyjnym można rozważać program łączący trening wydolnościowy, oddechowy i funkcjonalny, jeśli pozwalają na to czas, stan pacjenta oraz organizacja opieki. Wynik nie ustanawia jednak uniwersalnego protokołu dla wszystkich zabiegów.
Wdrożenie warto opisywać przez rzeczywistą dawkę, frekwencję i tolerancję oraz oceniać za pomocą wcześniej ustalonych punktów końcowych, takich jak wydolność funkcjonalna, powikłania i długość pobytu. Ułatwia to odróżnienie skuteczności samej koncepcji od problemów z dostępnością albo realizacją programu.
Otwórz źródło pierwotne