Przeglądaj struktury anatomiczne, testy kliniczne i zespoły bólowe w jednym katalogu. Ten widok zbiera wszystkie typy treści, ale pozwala zawęzić wynik do regionu, kategorii i frazy.
Przyczepy, funkcje, unerwienie i powiązania kliniczne struktur mięśniowych.
Korzenie, przebieg, czucie i konsekwencje uszkodzeń.
Typ stawu, powierzchnie stawowe, torebka, więzadła i biomechanika.
Punkty kostne, powierzchnie stawowe, położenie i znaczenie kliniczne.
Pochodzenie, gałęzie, obszary unaczynienia i połączenia anatomiczne.
Cel badania, technika wykonania, interpretacja wyniku i parametry diagnostyczne.
Objawy, red flags, różnicowanie i powiązane struktury.
Definicje pojęć z anatomii, diagnostyki, terapii i medycyny opartej na dowodach naukowych.
Wybierz obszar ciała, aby zawęzić cały atlas do powiązanych struktur, testów i patologii.
Wyszukuj po nazwie struktury, testu lub patologii. Kategorię zawężasz kartami powyżej.
Badanie pomaga różnicować ból związany z kompleksem górnego obrąbka i ścięgna bicepsa oraz ból ze stawu barkowo-obojczykowego.
Badanie ocenia jakość i symetrię czucia w obszarze określonym przez zadanie „Badanie czucia i siły nerwu pachowego”, z uwzględnieniem możliwej lokalizacji obwodowej, splotowej, korzeniowej lub ośrodkowej.
Badanie ocenia jakość i symetrię czucia w obszarze określonym przez zadanie „Badanie czucia nad boczną częścią barku”, z uwzględnieniem możliwej lokalizacji obwodowej, splotowej, korzeniowej lub ośrodkowej.
„Badanie korzeni C5-C6” jest elementem badania klinicznego służącym do oceny funkcji, objawów i możliwej lokalizacji zaburzenia w badanym regionie.
„Badanie mięśnia podobojczykowego w kontekście urazu obojczyka” jest elementem badania klinicznego służącym do oceny funkcji, objawów i możliwej lokalizacji zaburzenia w badanym regionie.
Badanie służy do oceny siły, kontroli ruchu, bólu i asymetrii podczas zadania „Badanie miotomu C5”. Wynik pomaga lokalizować deficyt mięśniowy lub neurologiczny, ale nie stanowi samodzielnego rozpoznania.
„Badanie odcinka szyjnego i piersiowego” jest elementem badania klinicznego służącym do oceny funkcji, objawów i możliwej lokalizacji zaburzenia w badanym regionie.
Badanie ocenia dolną niestabilność stawu ramiennego i wiotkość torebkowo-więzadłową barku.
Test ocenia zdolność stożka rotatorów, głównie mięśnia podgrzebieniowego i obłego mniejszego, do utrzymania końcowej rotacji zewnętrznej barku.
Badanie ocenia jakość i symetrię czucia w obszarze określonym przez zadanie „Ocena czucia nad boczną częścią ramienia”, z uwzględnieniem możliwej lokalizacji obwodowej, splotowej, korzeniowej lub ośrodkowej.
„Ocena odstawania łopatki” jest elementem badania klinicznego służącym do oceny funkcji, objawów i możliwej lokalizacji zaburzenia w badanym regionie.
„Ocena pęczka górnego splotu ramiennego” jest elementem badania klinicznego służącym do oceny funkcji, objawów i możliwej lokalizacji zaburzenia w badanym regionie.
„Ocena położenia brzegu przyśrodkowego łopatki” jest elementem badania klinicznego służącym do oceny funkcji, objawów i możliwej lokalizacji zaburzenia w badanym regionie.
„Ocena przedniej części stożka rotatorów” jest elementem badania klinicznego służącym do oceny funkcji, objawów i możliwej lokalizacji zaburzenia w badanym regionie.
„Ocena przepony przy podejrzeniu wariantu nerwu przeponowego” jest elementem badania klinicznego służącym do oceny funkcji, objawów i możliwej lokalizacji zaburzenia w badanym regionie.
Badanie służy do oceny siły, kontroli ruchu, bólu i asymetrii podczas zadania „Ocena rotacji łopatki ku górze podczas unoszenia ramienia”. Wynik pomaga lokalizować deficyt mięśniowy lub neurologiczny, ale nie stanowi samodzielnego rozpoznania.
Badanie „Ocena ruchu łopatki” ocenia zakres, jakość i objawowość ruchu oraz obecność kompensacji w badanym regionie.
„Ocena uniesienia ramienia z kontrolą ustawienia żeber i odcinka lędźwiowego” jest elementem badania klinicznego służącym do oceny funkcji, objawów i możliwej lokalizacji zaburzenia w badanym regionie.
„Ocena zaniku dołu nadgrzebieniowego i podgrzebieniowego” jest elementem badania klinicznego służącym do oceny funkcji, objawów i możliwej lokalizacji zaburzenia w badanym regionie.
„Ocena zaniku mięśnia najszerszego grzbietu” jest elementem badania klinicznego służącym do oceny funkcji, objawów i możliwej lokalizacji zaburzenia w badanym regionie.
„Ocena zaniku mięśnia naramiennego” jest elementem badania klinicznego służącym do oceny funkcji, objawów i możliwej lokalizacji zaburzenia w badanym regionie.
„Ocena zaniku mięśnia obłego większego” jest elementem badania klinicznego służącym do oceny funkcji, objawów i możliwej lokalizacji zaburzenia w badanym regionie.
„Ocena zaniku mięśnia podłopatkowego” jest elementem badania klinicznego służącym do oceny funkcji, objawów i możliwej lokalizacji zaburzenia w badanym regionie.
„Ocena zaniku mięśnia zębatego przedniego” jest elementem badania klinicznego służącym do oceny funkcji, objawów i możliwej lokalizacji zaburzenia w badanym regionie.