Cała baza FizjoEvidence w jednym widoku

Gałąź ruchowa dla mięśnia bródkowego oraz mięśni obniżających dolną wargę i kąt ust. Jej uszkodzenie zaburza symetrię dolnej części twarzy, zwłaszcza podczas odsłaniania dolnych zębów i obniżania wargi.

Krótka gałąź ruchowa dochodząca do brzuśca tylnego mięśnia dwubrzuścowego. Przez ten mięsień wspiera unoszenie kości gnykowej, a przy jej ustaleniu pomaga obniżać żuchwę.

Jedna z końcowych gałęzi ruchowych splotu przyuszniczego. Dociera przede wszystkim do bocznej i dolnej części mięśnia okrężnego oka oraz sąsiednich mięśni środkowego piętra twarzy, często łącząc się z gałęziami skroniową i policzkową.

Ruchowa gałąź splotu przyuszniczego zaopatrująca mięsień policzkowy oraz liczne mięśnie nosa, górnej wargi i kąta ust. Deficyt może spłycać bruzdę nosowo-wargową, osłabiać unoszenie kąta ust i utrudniać utrzymanie powietrza lub pokarmu w przedsionku jamy ustnej.

Krótka gałąź ruchowa dla mięśnia rylcowo-gnykowego, który unosi i cofa kość gnykową podczas połykania.

Końcowa gałąź ruchowa dla mięśni górnej części twarzy, szczególnie brzuśca czołowego mięśnia potyliczno-czołowego i górnej części mięśnia okrężnego oka. Uszkodzenie osłabia unoszenie brwi, marszczenie czoła i część domykania powieki.

Nerw błędny łączy funkcję ruchową podniebienia, gardła i krtani z czuciem trzewnym oraz rozległym unerwieniem przywspółczulnym. W obrębie głowy i szyi jego dysfunkcja może powodować chrypkę, dysfagię, nosowanie, zachłyśnięcia i porażenie fałdu głosowego.

Czwarty nerw czaszkowy zaopatruje wyłącznie mięsień skośny górny. Mięsień ten przede wszystkim skręca oko do wewnątrz, a w przywiedzeniu obniża gałkę oczną. Porażenie daje pionową lub skośną diplopię, szczególnie przy patrzeniu w dół.

Jedenasty nerw czaszkowy zaopatruje mięsień mostkowo-obojczykowo-sutkowy i czworoboczny. Uszkodzenie zaburza obracanie głowy, unoszenie barku i rotację łopatki ku górze, co może ograniczać pracę kończyny ponad głową.

Dziewiąty nerw czaszkowy przewodzi smak i czucie ogólne z tylnej jednej trzeciej języka, czucie z gardła oraz sygnały z zatoki i kłębka szyjnego. Ruchowo zaopatruje mięsień rylcowo-gardłowy, a przywspółczulnie uczestniczy w wydzielaniu ślinianki przyusznej.

Szósty nerw czaszkowy zaopatruje mięsień prosty boczny i umożliwia odwodzenie oka. Długi przebieg od mostu przez kanał Dorello i zatokę jamistą sprawia, że jest podatny na rozciąganie przy wzroście ciśnienia śródczaszkowego oraz na procesy podstawy czaszki.

Trzeci nerw czaszkowy steruje większością mięśni gałkoruchowych i mięśniem dźwigaczem powieki górnej, a przez włókna przywspółczulne zwęża źrenicę i umożliwia akomodację. Pełne porażenie daje ptozę, ustawienie oka ku dołowi i bocznie oraz ograniczenie przywodzenia, unoszenia i opuszczania.

Dwunasty nerw czaszkowy odpowiada za ruchy wszystkich mięśni języka poza mięśniem podniebienno-językowym. Umożliwia artykulację, formowanie i przesuwanie kęsa. Uszkodzenie dolnego neuronu ruchowego powoduje zanik, fascykulacje i zbaczanie języka ku stronie uszkodzonej.

Końcowa gałąź czuciowa nerwu szczękowego V2. Po wyjściu przez otwór podoczodołowy zaopatruje dolną powiekę, boczną część nosa, policzek i górną wargę. W bruździe i kanale oddaje nerw zębodołowy górny przedni oraz często środkowy.

Ósmy nerw czaszkowy składa się z części ślimakowej dla słuchu oraz przedsionkowej, która przekazuje informacje o położeniu i ruchach głowy. Dysfunkcja może prowadzić do niedosłuchu odbiorczego, szumów usznych, zawrotów głowy, oczopląsu i niestabilności.

Ruchowa gałąź V3 dochodząca do mięśnia skrzydłowego bocznego, który uczestniczy w wysuwaniu żuchwy, otwieraniu ust i ruchach bocznych. Gałąź może odchodzić bezpośrednio od przedniego pnia albo razem z nerwem policzkowym.

Gałąź ruchowa pnia nerwu żuchwowego dla mięśnia skrzydłowego przyśrodkowego. Oddaje również włókna do mięśni napinacza podniebienia miękkiego i napinacza błony bębenkowej.

Piąty nerw czaszkowy jest główną drogą czucia twarzy, rogówki, jamy ustnej i nosa oraz znacznej części opony twardej. Jego część żuchwowa prowadzi dodatkowo włókna ruchowe do mięśni żucia i kilku mięśni pochodzących z pierwszego łuku gardłowego.

Siódmy nerw czaszkowy steruje mięśniami mimicznymi, przewodzi smak z przednich dwóch trzecich języka i prowadzi włókna przywspółczulne do gruczołu łzowego oraz ślinianek podżuchwowej i podjęzykowej. Zakres objawów zależy od poziomu uszkodzenia w jego długim przebiegu.

Gałąź nerwu twarzowego odchodząca tuż po jego wyjściu z otworu rylcowo-sutkowego. Zaopatruje brzusiec potyliczny mięśnia potyliczno-czołowego oraz część mięśni małżowiny usznej.

Pierwszy nerw czaszkowy tworzą liczne nici przewodzące węch z nabłonka w sklepieniu jamy nosowej przez blaszkę sitową do opuszki węchowej. Uszkodzenie może prowadzić do osłabienia lub utraty węchu, szczególnie po urazie przedniego dołu czaszki i po infekcjach.

Drugi nerw czaszkowy przenosi informację wzrokową z siatkówki do skrzyżowania wzrokowego i dalszych dróg wzrokowych. Jest częścią ośrodkowego układu nerwowego, a nie typowym nerwem obwodowym.

Gałąź nerwu zębodołowego dolnego od V3, przeznaczona głównie dla mięśnia żuchwowo-gnykowego i brzuśca przedniego mięśnia dwubrzuścowego. Mimo dominującej funkcji ruchowej może przenosić zmienne włókna czuciowe.

Trzecia gałąź nerwu trójdzielnego i jedyna zawierająca włókna ruchowe. Przewodzi czucie z dolnej części twarzy, zębów żuchwy i przednich dwóch trzecich języka w zakresie czucia ogólnego, a ruchowo zaopatruje mięśnie żucia i kilka mięśni pierwszego łuku gardłowego.