Badanie neurologiczne segmentalne
„Badanie neurologiczne segmentalne” jest elementem badania klinicznego służącym do oceny funkcji, objawów i możliwej lokalizacji zaburzenia w badanym regionie.
Przeglądaj struktury anatomiczne, testy kliniczne i zespoły bólowe w jednym katalogu. Ten widok zbiera wszystkie typy treści, ale pozwala zawęzić wynik do regionu, kategorii i frazy.
Przyczepy, funkcje, unerwienie i powiązania kliniczne struktur mięśniowych.
Korzenie, przebieg, czucie i konsekwencje uszkodzeń.
Typ stawu, powierzchnie stawowe, torebka, więzadła i biomechanika.
Punkty kostne, powierzchnie stawowe, położenie i znaczenie kliniczne.
Pochodzenie, gałęzie, obszary unaczynienia i połączenia anatomiczne.
Cel badania, technika wykonania, interpretacja wyniku i parametry diagnostyczne.
Objawy, red flags, różnicowanie i powiązane struktury.
Definicje pojęć z anatomii, diagnostyki, terapii i medycyny opartej na dowodach naukowych.
Wybierz obszar ciała, aby zawęzić cały atlas do powiązanych struktur, testów i patologii.
Wyszukuj po nazwie struktury, testu lub patologii. Kategorię zawężasz kartami powyżej.
„Badanie neurologiczne segmentalne” jest elementem badania klinicznego służącym do oceny funkcji, objawów i możliwej lokalizacji zaburzenia w badanym regionie.
Procedura lub badanie specjalistyczne „Diagnostyczna blokada gałęzi przyśrodkowej” służy do oceny struktur, których nie można wiarygodnie zbadać wyłącznie standardowym badaniem funkcjonalnym. Wskazanie wynika z obrazu klinicznego i kompetencji osoby kierującej.
Procedura lub badanie specjalistyczne „Diagnostyczna blokada gałęzi przyśrodkowej według wskazań specjalistycznych” służy do oceny struktur, których nie można wiarygodnie zbadać wyłącznie standardowym badaniem funkcjonalnym. Wskazanie wynika z obrazu klinicznego i kompetencji osoby kierującej.
Badanie „Ocena bólu podczas wyprostu i rotacji” ocenia zakres, jakość i objawowość ruchu oraz obecność kompensacji w badanym regionie.
Badanie ocenia jakość i symetrię czucia w obszarze określonym przez zadanie „Ocena czucia skóry grzbietu dla wykluczenia szerszej zmiany”, z uwzględnieniem możliwej lokalizacji obwodowej, splotowej, korzeniowej lub ośrodkowej.
Badanie ocenia jakość i symetrię czucia w obszarze określonym przez zadanie „Ocena czucia skóry lędźwi i górnej części pośladka”, z uwzględnieniem możliwej lokalizacji obwodowej, splotowej, korzeniowej lub ośrodkowej.
„Ocena mięśni autochtonicznych odcinka piersiowego” jest elementem badania klinicznego służącym do oceny funkcji, objawów i możliwej lokalizacji zaburzenia w badanym regionie.
Badanie służy do oceny siły, kontroli ruchu, bólu i asymetrii podczas zadania „Ocena siły mięśni głębokich grzbietu”. Wynik pomaga lokalizować deficyt mięśniowy lub neurologiczny, ale nie stanowi samodzielnego rozpoznania.
Ocena wytrzymałości wyprostnej tylnej taśmy tułowia, zwłaszcza prostownika grzbietu oraz mięśni stabilizacji segmentalnej, w kontekście przeciążenia odcinka piersiowego i piersiowo-lędźwiowego.
Narzędzie do maksymalnej prowokacji kompresyjnej (zamknięcia) przestrzeni stawów międzywyrostkowych oraz otworu międzykręgowego w lędźwiach.
„Test niestabilności w leżeniu przodem” jest elementem badania klinicznego służącym do oceny funkcji, objawów i możliwej lokalizacji zaburzenia w badanym regionie.
Ocena prowokacji bólu i sprężystości segmentów lędźwiowych w kierunku tylno-przednim w kontekście bólu mechanicznego dolnych pleców.
Ocena miejscowej bolesności, sztywności i prowokacji objawów przy obciążeniu tylnych elementów segmentu piersiowego.
Ocena kontroli wyprostu podczas przejścia ze zgięcia do pozycji pionowej oraz prowokacji bólu w tylnej taśmie tułowia.
Ocena, czy ból lędźwiowy związany z obciążeniem segmentu tylnego zmniejsza się po aktywacji mięśni stabilizujących tył tułowia. Pomaga różnicować problem kontrolno-ruchowy od samej tkliwości palpacyjnej.
Ocena zakresu i jakości rotacji piersiowej oraz zdolności mięśni głębokich do kontrolowania ruchu klatki piersiowej bez nadmiernej kompensacji szyjnej lub lędźwiowej.
Ocena tolerancji czynnego wyprostu piersiowego oraz zdolności współpracy mięśni autochtonicznych z klatką piersiową i oddechem.
Ocena udziału połączeń żebrowo-poprzecznych i współpracujących mięśni głębokich w bólu nasilanym oddechem, rotacją lub wyprostem klatki piersiowej.