Cała baza FizjoEvidence w jednym widoku

Głębokie zginacze szyi, głównie mięśnie długi szyi i długi głowy, odpowiadają za precyzyjną kontrolę zgięcia oraz ustawienia odcinka szyjnego podczas zadań o małym obciążeniu.

Dwubrzuścowy mięsień podgnykowy, który obniża i stabilizuje kość gnykową oraz napina blaszkę przedtchawiczą powięzi szyi.

Taśmowaty mięsień podgnykowy, który obniża kość gnykową po jej uniesieniu podczas połykania.

Grupa mięśni przednio-bocznej części szyi sterująca ustawieniem głowy i szyi oraz wspomagająca unoszenie górnych żeber podczas nasilonego wdechu.

Mięsień podgnykowy biegnący od mostka do chrząstki tarczowatej, który obniża krtań po jej uniesieniu podczas połykania.

Niewielki mięsień podpotyliczny łączący tylny guzek atlasu z kością potyliczną. Wspomaga wyprost i precyzyjną kontrolę połączenia szczytowo-potylicznego.

Mięsień podpotyliczny biegnący od wyrostka kolczystego C2 do kości potylicznej. Wspomaga wyprost oraz rotację głowy w tę samą stronę.

Największy z mięśni podpotylicznych, łączący kręg obrotowy z atlasem i uczestniczący głównie w rotacji C1-C2 w tę samą stronę.

Krótki mięsień podpotyliczny biegnący od wyrostka poprzecznego atlasu do kości potylicznej. Wspomaga wyprost i zgięcie boczne głowy.

Cienki mięsień skórny przednio-bocznej szyi, który napina skórę, obniża wargę dolną i kąty ust oraz słabo wspomaga opuszczanie żuchwy.

Mięsień tarczowo-gnykowy zbliża chrząstkę tarczowatą do kości gnykowej lub unosi krtań przy ustalonej kości gnykowej. Ma znaczenie dla elewacji krtani i sprawnego połykania.