Mięsień piersiowy większy
Mięsień piersiowy większy przywodzi, zgina i obraca ramię do wewnątrz. Tworzy przednią ścianę pachowo-piersiową i wytwarza znaczną część siły podczas pchania.
Przeglądaj struktury anatomiczne, testy kliniczne i zespoły bólowe w jednym katalogu. Ten widok zbiera wszystkie typy treści, ale pozwala zawęzić wynik do regionu, kategorii i frazy.
Przyczepy, funkcje, unerwienie i powiązania kliniczne struktur mięśniowych.
Korzenie, przebieg, czucie i konsekwencje uszkodzeń.
Typ stawu, powierzchnie stawowe, torebka, więzadła i biomechanika.
Punkty kostne, powierzchnie stawowe, położenie i znaczenie kliniczne.
Pochodzenie, gałęzie, obszary unaczynienia i połączenia anatomiczne.
Cel badania, technika wykonania, interpretacja wyniku i parametry diagnostyczne.
Objawy, red flags, różnicowanie i powiązane struktury.
Definicje pojęć z anatomii, diagnostyki, terapii i medycyny opartej na dowodach naukowych.
Wybierz obszar ciała, aby zawęzić cały atlas do powiązanych struktur, testów i patologii.
Wyszukuj po nazwie struktury, testu lub patologii. Kategorię zawężasz kartami powyżej.
Mięsień piersiowy większy przywodzi, zgina i obraca ramię do wewnątrz. Tworzy przednią ścianę pachowo-piersiową i wytwarza znaczną część siły podczas pchania.
Mięsień piramidowy napina kresę białą w dolnej części przedniej ściany brzucha. Jego znaczenie jest głównie orientacyjne i miejscowe, zwłaszcza przy ocenie blizn podbrzusza.
Główny zginacz grzbietowy stopy, który także odwraca stopę i kontroluje opuszczanie przodostopia po kontakcie pięty z podłożem.
Głęboki mięsień tylnej części podudzia, który odwraca i zgina podeszwowo stopę oraz dynamicznie wspiera łuk podłużny przyśrodkowy.
Jednostawowy zginacz podeszwowy, który kontroluje przesuwanie piszczeli nad stopą i uczestniczy w podtrzymywaniu pozycji stojącej, chodzie oraz biegu.
Mięsień tylnej części szyi, który obustronnie prostuje głowę, a jednostronnie zgina ją bocznie i obraca w stronę działającego mięśnia.
Mięsień płatowaty szyi prostuje szyję obustronnie i obraca odcinek szyjny ku swojej stronie jednostronnie. Jest ważny w przeciążeniowych zespołach prostowników szyi i zaburzeniach kontroli postawy głowy.
Głęboki mięsień bocznej części szyi, który zgina ją bocznie i unosi pierwsze żebro podczas nasilonego wdechu.
Mięsień pochyły środkowy jest najsilniejszym z mięśni pochyłych. Zgina szyję bocznie i unosi pierwsze żebro, a także tworzy tylną granicę szczeliny, przez którą przebiegają splot ramienny i tętnica podobojczykowa.
Mięsień pochyły tylny jest zwykle najmniejszym z mięśni pochyłych. Zgina szyję bocznie, unosi drugie żebro i może zwiększać aktywność przy pomocniczym, górnożebrowym torze oddychania.
Mięsień podeszwowy jest małym mięśniem powierzchownej grupy tylnej podudzia o niewielkim znaczeniu siłowym. Może jednak imitować lub współtworzyć ból tylno-przyśrodkowej części łydki.
Mięsień podgrzebieniowy jest głównym rotatorem zewnętrznym barku i ważnym tylnym stabilizatorem stawu ramiennego. Dysfunkcja zaburza kontrolę ekscentryczną podczas ruchów nad głową i sprzyja bólowi tylno-bocznemu barku.
Tylne mięśnie stożka rotatorów odpowiedzialne przede wszystkim za rotację zewnętrzną i dynamiczną stabilizację głowy kości ramiennej.
Mięsień podkolanowy jest niewielkim stabilizatorem tylno-bocznej części kolana. Uczestniczy w odblokowaniu stawu i kontroluje rotację piszczeli względem uda.
Największy mięsień przedniej części stożka rotatorów. Rotuje ramię do wewnątrz i stabilizuje przednią część stawu ramiennego.
Mięsień podobojczykowy stabilizuje obojczyk względem pierwszego żebra i tłumi siły przenoszone na obręcz barkową podczas pchania, dźwigania lub upadku na kończynę. Nadmierne napięcie może współtworzyć objawy związane z przestrzenią między obojczykiem a pierwszym żebrem.
Przyśrodkowy mięsień grupy kulszowo-goleniowej, który prostuje biodro, zgina kolano i rotuje zgięte podudzie do wewnątrz.
Mięsień policzkowy dociska policzek do łuków zębowych i stabilizuje kęs pokarmowy między zębami podczas żucia. Jego osłabienie daje uciekanie powietrza i pokarmu do przedsionka jamy ustnej oraz asymetrię dolnej części policzka.
Głęboki składnik układu poprzeczno-kolcowego, prostuje odcinek piersiowy i szyjny, kontroluje rotację przeciwstronną oraz stabilizuje segmenty podczas ruchu głowy i tułowia.
Przyśrodkowy mięsień grupy kulszowo-goleniowej z długim dystalnym ścięgnem, które współtworzy gęsią stopkę.
Mięsień poprzeczny brzucha napina ścianę brzucha, wspiera kontrolę ciśnienia śródbrzusznego i przez połączenia powięziowe uczestniczy w stabilizacji tułowia.
Warstwy bocznej ściany brzucha, które stabilizują tułów, regulują ciśnienie śródbrzuszne oraz wykonują rotację i zgięcie boczne.
Mięsień głębokiej przestrzeni krocza wspierający ciało kroczowe i stabilizację przedniej części krocza. Jego budowa i wyodrębnienie różnią się między płciami oraz opisami anatomicznymi.
Mięsień poprzeczny powierzchowny krocza stabilizuje środek ścięgnisty krocza i wspiera integralność powierzchownej warstwy dna miednicy. Ma znaczenie w bólu krocza i kontroli narządów miednicy.