Robotyczny trening chodu po udarze poprawiał wyniki, ale zwiększał też dawkę terapii
Dodanie robotycznego treningu chodu do konwencjonalnej rehabilitacji po udarze wiązało się z większą poprawą równowagi, mobilności, prędkości chodu, pewności równowagi i kinezjofobii niż sama rehabilitacja konwencjonalna. W pojedynczo zaślepionym badaniu randomizowanym uczestniczyło 60 osób w wieku 50–75 lat z niedowładem połowiczym; wszyscy ukończyli ośmiotygodniową obserwację. Obie grupy otrzymywały standardową rehabilitację, a grupa eksperymentalna dodatkowo 24 sesje treningu robotycznego. Po uwzględnieniu wartości początkowych różnice pozostały istotne dla skali równowagi Berg, czasu Timed Up and Go, prędkości w teście chodu na 10 metrów, skali Activities-specific Balance Confidence oraz całkowitego wyniku skali przyczyn kinezjofobii. Różnica zmiany dla całkowitego wyniku kinezjofobii wyniosła -0,36 punktu (95% PU od -0,51 do -0,21).
Dlaczego to ważne
Badanie łączyło pomiary sprawności z lękiem przed ruchem i poczuciem pewności, dzięki czemu pokazuje możliwy wpływ intensywnego treningu na zachowanie, nie tylko na parametry chodu. Najważniejszym ograniczeniem jest nierówna ekspozycja: grupa robotyczna otrzymała 24 dodatkowe sesje. Nie można więc ustalić, czy przewaga wynikała z urządzenia, większej liczby powtórzeń, dodatkowego czasu z terapeutą czy kombinacji tych czynników. Brak różnicy w liczbie kroków testu chodu oraz w psychologicznej domenie kinezjofobii po korektach pokazuje też, że nie wszystkie wyniki były zgodne. Jedno badanie z 60 uczestnikami nie określa trwałości efektu ani przewagi nad taką samą dawką treningu bez robota.
Znaczenie dla praktyki
Robot może zwiększać możliwą do wykonania dawkę powtarzalnego treningu chodu i tworzyć warunki do równoległej pracy nad pewnością ruchu. Przy ocenie wdrożenia znaczenie ma jednak porównanie czasu terapii, liczby powtórzeń, potrzebnej obsady i kosztu z programem o podobnej intensywności bez urządzenia. Wynik nie uzasadnia przypisywania całej obserwowanej korzyści technologii. W dokumentowaniu efektów pomocne jest równoległe mierzenie prędkości chodu, mobilności funkcjonalnej, równowagi oraz obawy przed ruchem, ponieważ każda z tych domen opisuje inny aspekt odzyskiwania samodzielności.
Otwórz źródło pierwotne