Model wspierania samozarządzania w bólu krzyża: lepsza funkcja przy mniejszej liczbie wizyt

Autorzy ocenili, czy wdrożenie ustrukturyzowanego modelu wspierania samozarządzania w publicznych poradniach fizjoterapii jest wykonalne i wiąże się z lepszymi wynikami niż standardowa opieka u osób z przewlekłym bólem krzyża.

Było to badanie kohortowe wdrożeniowe. 128 fizjoterapeutów i 4193 kwalifikujących się pacjentów. analiza wyników objęła 1624. Przewlekły ból krzyża w 13 poradniach publicznej sieci opieki zdrowotnej. Ustrukturyzowany model wspierania samozarządzania w porównaniu ze standardową fizjoterapią. Ocena od wizyty początkowej do wypisu.

W analizie 1624 pacjentów funkcja poprawiła się o 15,7 pkt przy ustrukturyzowanym modelu wspierania samozarządzania i o 12,0 pkt przy zwykłej opiece. skorygowana różnica wyniosła 3,3 pkt (95-procentowy przedział ufności 1,5 do 5,1). Zmiana bólu była podobna (−2,0 w porównaniu z −1,7. różnica 0,0. 95-procentowy przedział ufności −0,3 do 0,3), natomiast ustrukturyzowany model wspierania samozarządzania wiązał się średnio z 1,3 wizyty mniej (95-procentowy przedział ufności 0,6 do 1,8). Brak danych przy wypisie dotyczył 60,9% kwalifikujących się pacjentów, a nierandomizowany projekt nie pozwala przypisać różnic przyczynowo temu modelowi.

To użyteczny sygnał, jednak ograniczenia projektu lub niepewność danych nie pozwalają traktować go jako uniwersalnego standardu. Strukturyzowane wspieranie samozarządzania i aktywności można wdrażać w fizjoterapii, ale ten wynik kohortowy nie pokazuje przewagi w bólu i nie rozstrzyga przyczynowo o skuteczności tego modelu.