Zastrzyk sterydowy przy tendinopatii stożka rotatorów nie przewyższał fizjoterapii poza krótkotrwałą ulgą

Zastrzyk bywa proponowany jako szybsza droga do zmniejszenia bólu barku. Ważne jest jednak rozróżnienie krótkotrwałej ulgi od trwałej przewagi nad aktywnym postępowaniem.

Przegląd objął piętnaście badań randomizowanych i 1785 osób z tendinopatią stożka rotatorów. Porównywano zastrzyk samodzielny lub dodany do fizjoterapii z samą fizjoterapią.

Dodanie zastrzyku mogło dawać małą lub umiarkowaną poprawę bólu i funkcji w krótkim terminie. Sam zastrzyk zwykle nie był lepszy od fizjoterapii, a po kilku miesiącach i w dłuższej obserwacji przewaga zanikała.

Steryd może szybko zmniejszyć ból, dlatego dla pacjenta krótkoterminowa poprawa bywa bardzo przekonująca. Przegląd pokazuje jednak, że przewaga nad fizjoterapią nie utrzymuje się w średnim i długim terminie. To zmienia sposób rozmowy o celu zastrzyku: może być narzędziem do czasowego ułatwienia funkcji, a nie leczeniem, które zastępuje odbudowę tolerancji obciążenia. Jeżeli pacjent wybiera iniekcję, warto od razu zaplanować, co zrobi w okresie mniejszego bólu, zamiast czekać biernie na trwałą zmianę.

W przypadku iniekcji warto pytać nie tylko, czy ból spada, ale jak długo utrzymuje się przewaga i czy zmienia ona funkcję. Krótkotrwałe działanie może być użyteczne, lecz powinno mieć jasno określony cel w większym planie leczenia, a nie zastępować ten plan.

Pewność dowodów wahała się od umiarkowanej do przeważnie bardzo niskiej. Decyzja powinna uwzględniać cel krótkotrwałej ulgi, ryzyko i plan aktywnej rehabilitacji.