Kliniczna obserwacja sposobu chodzenia, obejmująca m.in. rytm, symetrię, długość kroków, fazy chodu i reakcję objawową.
Baza pojęć medycznych
Słownik fizjoterapeuty
Krótkie, klinicznie użyteczne objaśnienia terminów z anatomii, diagnostyki i terapii.
Odruch wywoływany krótkim rozciągnięciem mięśnia po uderzeniu w jego ścięgno, używany do oceny segmentalnej funkcji układu nerwowego.
Odpowiedź odruchowa, której obecność lub charakter może wskazywać na uszkodzenie określonych dróg układu nerwowego.
Wyprost palucha z możliwym wachlarzowatym ustawieniem pozostałych palców po drażnieniu bocznej części podeszwy stopy; u dorosłych może wskazywać na uszkodzenie drogi korowo-rdzeniowej.
Złożony ruch kciuka umożliwiający ustawienie jego opuszki naprzeciw opuszek pozostałych palców.
Opór wyczuwalny przy zbliżaniu się do końca dostępnego biernego zakresu ruchu.
Oś biegnąca w kierunku przednio-tylnym, wokół której zachodzą głównie ruchy w płaszczyźnie czołowej.
Oś biegnąca w kierunku bocznym, wokół której zachodzą głównie ruchy w płaszczyźnie strzałkowej.
Oś przebiegająca w przybliżeniu z góry na dół, wokół której zachodzą głównie ruchy rotacyjne w płaszczyźnie poprzecznej.
Ruch segmentu oddalający go od płaszczyzny pośrodkowej ciała lub osi odniesienia danej części.