Słownik fizjoterapeuty

Bolesność wywoływana badaniem palpacyjnym struktur w tylnej linii pośrodkowej odcinka szyjnego, oceniana w kryteriach NEXUS.

Test wysiłkowy kończący się przed osiągnięciem maksymalnej tolerowanej intensywności, wykorzystywany do oceny odpowiedzi na wysiłek lub estymacji wydolności.

Test wysiłkowy prowadzony do maksymalnego lub bliskiego maksymalnemu wysiłku zgodnie z przyjętym protokołem i kryteriami zakończenia.

Wzrost wydatku energetycznego związany z trawieniem, wchłanianiem i metabolizmem składników odżywczych.

Wskaźnik palec–ramię: stosunek ciśnienia skurczowego na palcu stopy do ciśnienia na ramieniu, stosowany jako uzupełnienie oceny perfuzji tętniczej.

Parametr pomiarowy odzwierciedlający właściwości dielektryczne tkanek i pośrednio ich lokalną zawartość wody.

Porowata tkanka kostna zbudowana z beleczek, występująca głównie wewnątrz kości i dostosowująca swoją architekturę do przenoszonych obciążeń.

Białko regulatorowe leżące wzdłuż filamentów aktynowych i kontrolujące dostęp miozyny do miejsc wiązania na aktynie.

Kompleks białek regulatorowych wiążący wapń i przesuwający tropomiozynę, co umożliwia interakcję aktyny z miozyną.

Test kliniczny oceniający przednią translację piszczeli względem kości udowej, używany przede wszystkim przy podejrzeniu uszkodzenia ACL.